De Rerum Natura
Lucretius
-
- nam quid in oppressu valido durabit eorum,
- ut mortem effugiat, leti sub dentibus ipsis?
- ignis an umor an aura? quid horum? sanguen an ossa?
- nil ut opinor, ubi ex aequo res funditus omnis
- tam mortalis erit quam quae manifesta videmus
- ex oculis nostris aliqua vi victa perire.
- at neque reccidere ad nihilum res posse neque autem
- crescere de nihilo testor res ante probatas.
- Praeterea quoniam cibus auget corpus alitque,
- scire licet nobis venas et sanguen et ossa
- * * *
- sive cibos omnis commixto corpore dicent
- esse et habere in se nervorum corpora parva
- ossaque et omnino venas partisque cruoris,
- fiet uti cibus omnis et aridus et liquor ipse
- ex alienigenis rebus constare putetur,
- ossibus et nervis sanieque et sanguine mixto.
- Praeterea quae cumque e terra corpora crescunt,
- si sunt in terris, terram constare necessest
- ex alienigenis, quae terris exoriuntur.
- transfer item, totidem verbis utare licebit:
- in lignis si flamma latet fumusque cinisque,
- ex alienigenis consistant ligna necessest,
- praeterea tellus quae corpora cumque alit auget
- ex alienigenis, quae lignis exoriuntur.
- Linquitur hic quaedam latitandi copia tenvis,
- id quod Anaxagoras sibi sumit, ut omnibus omnis
- res putet inmixtas rebus latitare, sed illud
- apparere unum, cuius sint plurima mixta
- et magis in promptu primaque in fronte locata.
- quod tamen a vera longe ratione repulsumst;
- conveniebat enim fruges quoque saepe, minaci
- robore cum in saxi franguntur, mittere signum
- sanguinis aut aliquid, nostro quae corpore aluntur.
- cum lapidi in lapidem terimus, manare cruorem
- consimili ratione herbis quoque saepe decebat,