De Rerum Natura
Lucretius
-
- quo minus esse queat proprie quodcumque creatur.
- Quin etiam repetunt a caelo atque ignibus eius
- et primum faciunt ignem se vertere in auras
- aeris, hinc imbrem gigni terramque creari
- ex imbri retroque a terra cuncta reverti,
- umorem primum, post aera, deinde calorem,
- nec cessare haec inter se mutare, meare
- a caelo ad terram, de terra ad sidera mundi.
- quod facere haud ullo debent primordia pacto.
- immutabile enim quiddam superare necessest,
- ne res ad nihilum redigantur funditus omnes;
- nam quod cumque suis mutatum finibus exit,
- continuo hoc mors est illius quod fuit ante.
- quapropter quoniam quae paulo diximus ante
- in commutatum veniunt, constare necessest
- ex aliis ea, quae nequeant convertier usquam,
- ne tibi res redeant ad nilum funditus omnis;
- quin potius tali natura praedita quaedam
- corpora constituas, ignem si forte crearint,
- posse eadem demptis paucis paucisque tributis,
- ordine mutato et motu, facere aeris auras,
- sic alias aliis rebus mutarier omnis?
- 'At manifesta palam res indicat' inquis 'in auras
- aeris e terra res omnis crescere alique;
- et nisi tempestas indulget tempore fausto
- imbribus, ut tabe nimborum arbusta vacillent,
- solque sua pro parte fovet tribuitque calorem,
- crescere non possint fruges arbusta animantis.'
- scilicet et nisi nos cibus aridus et tener umor
- adiuvet, amisso iam corpore vita quoque omnis
- omnibus e nervis atque ossibus exsoluatur;
- adiutamur enim dubio procul atque alimur nos
- certis ab rebus, certis aliae atque aliae res.
- ni mirum quia multa modis communia multis
- multarum rerum in rebus primordia mixta
- sunt, ideo variis variae res rebus aluntur.
- atque eadem magni refert primordia saepe
- cum quibus et quali positura contineantur