De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. et quos inter se dent motus accipiantque,
  2. atque eadem paulo inter se mutata creare
  3. ignes et lignum? quo pacto verba quoque ipsa
  4. inter se paulo mutatis sunt elementis,
  5. cum ligna atque ignes distincta voce notemus.
  6. Denique iam quae cumque in rebus cernis apertis
  7. si fieri non posse putas, quin materiai
  8. corpora consimili natura praedita fingas,
  9. hac ratione tibi pereunt primordia rerum:
  10. fiet uti risu tremulo concussa cachinnent
  11. et lacrimis salsis umectent ora genasque.
  12. Nunc age, quod super est, cognosce et clarius audi.
  13. nec me animi fallit quam sint obscura; sed acri
  14. percussit thyrso laudis spes magna meum cor
  15. et simul incussit suavem mi in pectus amorem
  16. Musarum, quo nunc instinctus mente vigenti
  17. avia Pieridum peragro loca nullius ante
  18. trita solo. iuvat integros accedere fontis
  19. atque haurire iuvatque novos decerpere flores
  20. insignemque meo capiti petere inde coronam,
  21. unde prius nulli velarint tempora Musae;
  22. primum quod magnis doceo de rebus et artis
  23. religionum animum nodis exsolvere pergo,
  24. deinde quod obscura de re tam lucida pango
  25. carmina musaeo contingens cuncta lepore.
  26. id quoque enim non ab nulla ratione videtur;
  27. sed vel uti pueris absinthia taetra medentes
  28. cum dare conantur, prius oras pocula circum
  29. contingunt mellis dulci flavoque liquore,
  30. ut puerorum aetas inprovida ludificetur
  31. labrorum tenus, interea perpotet amarum
  32. absinthi laticem deceptaque non capiatur,
  33. sed potius tali facto recreata valescat,
  34. sic ego nunc, quoniam haec ratio plerumque videtur
  35. tristior esse quibus non est tractata, retroque
  36. volgus abhorret ab hac, volui tibi suaviloquenti
  37. carmine Pierio rationem exponere nostram
  38. et quasi musaeo dulci contingere melle,