De Rerum Natura
Lucretius
-
- conicere ut possis ex hoc, quae cernere non quis
- extremum quod habent, minimum consistere rerum.
- Huc accedit item, quoniam primordia rerum
- mollia constituunt, quae nos nativa videmus
- esse et mortali cum corpore, funditus ut qui
- debeat ad nihilum iam rerum summa reverti
- de nihiloque renata vigescere copia rerum;
- quorum utrumque quid a vero iam distet habebis.
- Deinde inimica modis multis sunt atque veneno
- ipsa sibi inter se; quare aut congressa peribunt
- aut ita diffugient, ut tempestate coacta
- fulmina diffugere atque imbris ventosque videmus.
- Denique quattuor ex rebus si cuncta creantur
- atque in eas rursum res omnia dissoluuntur,
- qui magis illa queunt rerum primordia dici
- quam contra res illorum retroque putari?
- alternis gignuntur enim mutantque colorem
- et totam inter se naturam tempore ab omni.
- fulmina diffugere atque imbris ventosque videmus.
- sin ita forte putas ignis terraeque coire
- corpus et aerias auras roremque liquoris,
- nil in concilio naturam ut mutet eorum,
- nulla tibi ex illis poterit res esse creata,
- non animans, non exanimo cum corpore, ut arbos;
- quippe suam quicque in coetu variantis acervi
- naturam ostendet mixtusque videbitur aer
- cum terra simul et quodam cum rore manere.
- at primordia gignundis in rebus oportet
- naturam clandestinam caecamque adhibere,
- emineat ne quid, quod contra pugnet et obstet
- quo minus esse queat proprie quodcumque creatur.
- Quin etiam repetunt a caelo atque ignibus eius
- et primum faciunt ignem se vertere in auras
- aeris, hinc imbrem gigni terramque creari
- ex imbri retroque a terra cuncta reverti,
- umorem primum, post aera, deinde calorem,
- nec cessare haec inter se mutare, meare
- a caelo ad terram, de terra ad sidera mundi.
- quod facere haud ullo debent primordia pacto.
- immutabile enim quiddam superare necessest,
- ne res ad nihilum redigantur funditus omnes;
- nam quod cumque suis mutatum finibus exit,
- continuo hoc mors est illius quod fuit ante.
- quapropter quoniam quae paulo diximus ante
- in commutatum veniunt, constare necessest
- ex aliis ea, quae nequeant convertier usquam,
- ne tibi res redeant ad nilum funditus omnis;
- quin potius tali natura praedita quaedam
- corpora constituas, ignem si forte crearint,
- posse eadem demptis paucis paucisque tributis,
- ordine mutato et motu, facere aeris auras,
- sic alias aliis rebus mutarier omnis?
- 'At manifesta palam res indicat' inquis 'in auras
- aeris e terra res omnis crescere alique;
- et nisi tempestas indulget tempore fausto
- imbribus, ut tabe nimborum arbusta vacillent,
- solque sua pro parte fovet tribuitque calorem,
- crescere non possint fruges arbusta animantis.'
- scilicet et nisi nos cibus aridus et tener umor
- adiuvet, amisso iam corpore vita quoque omnis
- omnibus e nervis atque ossibus exsoluatur;
- adiutamur enim dubio procul atque alimur nos
- certis ab rebus, certis aliae atque aliae res.
- ni mirum quia multa modis communia multis
- multarum rerum in rebus primordia mixta
- sunt, ideo variis variae res rebus aluntur.
- atque eadem magni refert primordia saepe
- cum quibus et quali positura contineantur
- et quos inter se dent motus accipiantque;
- namque eadem caelum mare terras flumina solem
- constituunt, eadem fruges arbusta animantis,
- verum aliis alioque modo commixta moventur.
- quin etiam passim nostris in versibus ipsis
- multa elementa vides multis communia verbis,
- cum tamen inter se versus ac verba necessest