De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. cum videamus id extremum cuiusque cacumen
  2. esse quod ad sensus nostros minimum esse videtur,
  3. conicere ut possis ex hoc, quae cernere non quis
  4. extremum quod habent, minimum consistere rerum.
  5. Huc accedit item, quoniam primordia rerum
  6. mollia constituunt, quae nos nativa videmus
  7. esse et mortali cum corpore, funditus ut qui
  8. debeat ad nihilum iam rerum summa reverti
  9. de nihiloque renata vigescere copia rerum;
  10. quorum utrumque quid a vero iam distet habebis.
  11. Deinde inimica modis multis sunt atque veneno
  12. ipsa sibi inter se; quare aut congressa peribunt
  13. aut ita diffugient, ut tempestate coacta
  14. fulmina diffugere atque imbris ventosque videmus.
  15. Denique quattuor ex rebus si cuncta creantur
  16. atque in eas rursum res omnia dissoluuntur,
  17. qui magis illa queunt rerum primordia dici
  18. quam contra res illorum retroque putari?
  19. alternis gignuntur enim mutantque colorem
  20. et totam inter se naturam tempore ab omni.
  21. fulmina diffugere atque imbris ventosque videmus.
  22. sin ita forte putas ignis terraeque coire
  23. corpus et aerias auras roremque liquoris,
  24. nil in concilio naturam ut mutet eorum,
  25. nulla tibi ex illis poterit res esse creata,
  26. non animans, non exanimo cum corpore, ut arbos;