De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. murmura flammarum rursum se colligere iras,
  2. faucibus eruptos iterum vis ut vomat ignis
  3. ad caelumque ferat flammai fulgura rursum.
  4. quae cum magna modis multis miranda videtur
  5. gentibus humanis regio visendaque fertur
  6. rebus opima bonis, multa munita virum vi,
  7. nil tamen hoc habuisse viro praeclarius in se
  8. nec sanctum magis et mirum carumque videtur.
  9. carmina quin etiam divini pectoris eius
  10. vociferantur et exponunt praeclara reperta,
  11. ut vix humana videatur stirpe creatus.
  12. Hic tamen et supra quos diximus inferiores
  13. partibus egregie multis multoque minores,
  14. quamquam multa bene ac divinitus invenientes
  15. ex adyto tam quam cordis responsa dedere
  16. sanctius et multo certa ratione magis quam
  17. Pythia quae tripodi a Phoebi lauroque profatur,
  18. principiis tamen in rerum fecere ruinas
  19. et graviter magni magno cecidere ibi casu.
  20. Primum quod motus exempto rebus inani
  21. constituunt et res mollis rarasque relinquunt
  22. aera solem ignem terras animalia frugis
  23. nec tamen admiscent in eorum corpus inane;
  24. deinde quod omnino finem non esse secandis
  25. corporibus facient neque pausam stare fragori
  26. nec prorsum in rebus minimum consistere quicquam,