De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. ignis enim foret omnimodis quod cumque crearet.
  2. verum, ut opinor, itast: sunt quaedam corpora, quorum
  3. concursus motus ordo positura figurae
  4. efficiunt ignis mutatoque ordine mutant
  5. naturam neque sunt igni simulata neque ulli
  6. praeterea rei quae corpora mittere possit
  7. sensibus et nostros adiectu tangere tactus.
  8. dicere porro ignem res omnis esse neque ullam
  9. rem veram in numero rerum constare nisi ignem,
  10. quod facit hic idem, perdelirum esse videtur.
  11. nam contra sensus ab sensibus ipse repugnat
  12. et labefactat eos, unde omnia credita pendent,
  13. unde hic cognitus est ipsi quem nominat ignem;
  14. credit enim sensus ignem cognoscere vere,
  15. cetera non credit, quae nilo clara minus sunt.
  16. quod mihi cum vanum tum delirum esse videtur;
  17. quo referemus enim? quid nobis certius ipsis
  18. sensibus esse potest, qui vera ac falsa notemus?
  19. Praeterea quare quisquam magis omnia tollat
  20. et velit ardoris naturam linquere solam,
  21. quam neget esse ignis, aliam tamen esse relinquat?
  22. aequa videtur enim dementia dicere utrumque.
  23. Quapropter qui materiem rerum esse putarunt
  24. ignem atque ex igni summam consistere posse,
  25. et qui principium gignundis aera rebus
  26. constituere aut umorem qui cumque putarunt
  27. fingere res ipsum per se terramve creare
  28. omnia et in rerum naturas vertier omnis,
  29. magno opere a vero longe derrasse videntur.
  30. adde etiam qui conduplicant primordia rerum
  31. aera iungentes igni terramque liquori,
  32. et qui quattuor ex rebus posse omnia rentur
  33. ex igni terra atque anima procrescere et imbri.
  34. quorum Acragantinus cum primis Empedocles est,
  35. insula quem triquetris terrarum gessit in oris,
  36. quam fluitans circum magnis anfractibus aequor
  37. Ionium glaucis aspargit virus ab undis
  38. angustoque fretu rapidum mare dividit undis