De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. antehac ad nihilum penitus res quaeque redissent
  2. de nihiloque renata forent quae cumque videmus.
  3. at quoniam supra docui nil posse creari
  4. de nihilo neque quod genitumst ad nil revocari,
  5. esse inmortali primordia corpore debent,
  6. dissolui quo quaeque supremo tempore possint,
  7. materies ut subpeditet rebus reparandis.
  8. sunt igitur solida primordia simplicitate
  9. nec ratione queunt alia servata per aevom
  10. ex infinito iam tempore res reparare.
  11. denique si nullam finem natura parasset
  12. frangendis rebus, iam corpora materiai
  13. usque redacta forent aevo frangente priore,
  14. ut nihil ex illis a certo tempore posset
  15. conceptum summum aetatis pervadere finem.
  16. nam quidvis citius dissolvi posse videmus
  17. quam rursus refici; qua propter longa diei
  18. infinita aetas ante acti temporis omnis
  19. quod fregisset adhuc disturbans dissoluensque,
  20. numquam relicuo reparari tempore posset.
  21. at nunc ni mirum frangendi reddita finis
  22. certa manet, quoniam refici rem quamque videmus
  23. et finita simul generatim tempora rebus
  24. stare, quibus possint aevi contingere florem.
  25. Huc accedit uti, solidissima materiai
  26. corpora cum constant, possint tamen omnia reddi,
  27. mollia quae fiunt, aer aqua terra vapores,
  28. quo pacto fiant et qua vi quaeque gerantur,
  29. admixtum quoniam semel est in rebus inane.
  30. at contra si mollia sint primordia rerum,
  31. unde queant validi silices ferrumque creari,
  32. non poterit ratio reddi; nam funditus omnis
  33. principio fundamenti natura carebit.
  34. sunt igitur solida pollentia simplicitate,
  35. quorum condenso magis omnia conciliatu
  36. artari possunt validasque ostendere viris.