De Rerum Natura
Lucretius
-
- corporis atque loci, res in quo quaeque geruntur,
- esse utramque sibi per se puramque necessest.
- nam qua cumque vacat spatium, quod inane vocamus,
- corpus ea non est; qua porro cumque tenet se
- corpus, ea vacuum nequaquam constat inane.
- sunt igitur solida ac sine inani corpora prima.
- Praeterea quoniam genitis in rebus inanest,
- materiem circum solidam constare necessest;
- nec res ulla potest vera ratione probari
- corpore inane suo celare atque intus habere,
- si non, quod cohibet, solidum constare relinquas.
- id porro nihil esse potest nisi materiai
- concilium, quod inane queat rerum cohibere.
- materies igitur, solido quae corpore constat,
- esse aeterna potest, cum cetera dissoluantur.
- Tum porro si nil esset quod inane vocaret,
- omne foret solidum; nisi contra corpora certa
- essent quae loca complerent quae cumque tenerent
- omne quod est spatium, vacuum constaret inane.
- alternis igitur ni mirum corpus inani
- distinctum, quoniam nec plenum naviter extat
- nec porro vacuum; sunt ergo corpora certa,
- quae spatium pleno possint distinguere inane.
- haec neque dissolui plagis extrinsecus icta
- possunt nec porro penitus penetrata retexi
- nec ratione queunt alia temptata labare;
- id quod iam supra tibi paulo ostendimus ante.
- nam neque conlidi sine inani posse videtur
- quicquam nec frangi nec findi in bina secando
- nec capere umorem neque item manabile frigus
- nec penetralem ignem, quibus omnia conficiuntur.
- et quo quaeque magis cohibet res intus inane,
- tam magis his rebus penitus temptata labascit.
- ergo si solida ac sine inani corpora prima
- sunt ita uti docui, sint haec aeterna necessest.
- Praeterea nisi materies aeterna fuisset,