De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quicquam nec frangi nec findi in bina secando
  2. nec capere umorem neque item manabile frigus
  3. nec penetralem ignem, quibus omnia conficiuntur.
  4. et quo quaeque magis cohibet res intus inane,
  5. tam magis his rebus penitus temptata labascit.
  6. ergo si solida ac sine inani corpora prima
  7. sunt ita uti docui, sint haec aeterna necessest.
  8. Praeterea nisi materies aeterna fuisset,
  9. antehac ad nihilum penitus res quaeque redissent
  10. de nihiloque renata forent quae cumque videmus.
  11. at quoniam supra docui nil posse creari
  12. de nihilo neque quod genitumst ad nil revocari,
  13. esse inmortali primordia corpore debent,
  14. dissolui quo quaeque supremo tempore possint,
  15. materies ut subpeditet rebus reparandis.
  16. sunt igitur solida primordia simplicitate
  17. nec ratione queunt alia servata per aevom
  18. ex infinito iam tempore res reparare.
  19. denique si nullam finem natura parasset
  20. frangendis rebus, iam corpora materiai
  21. usque redacta forent aevo frangente priore,
  22. ut nihil ex illis a certo tempore posset
  23. conceptum summum aetatis pervadere finem.
  24. nam quidvis citius dissolvi posse videmus
  25. quam rursus refici; qua propter longa diei
  26. infinita aetas ante acti temporis omnis
  27. quod fregisset adhuc disturbans dissoluensque,
  28. numquam relicuo reparari tempore posset.
  29. at nunc ni mirum frangendi reddita finis
  30. certa manet, quoniam refici rem quamque videmus
  31. et finita simul generatim tempora rebus
  32. stare, quibus possint aevi contingere florem.
  33. Huc accedit uti, solidissima materiai
  34. corpora cum constant, possint tamen omnia reddi,
  35. mollia quae fiunt, aer aqua terra vapores,
  36. quo pacto fiant et qua vi quaeque gerantur,
  37. admixtum quoniam semel est in rebus inane.
  38. at contra si mollia sint primordia rerum,