De Rerum Natura
Lucretius
-
- namque aliud terris, aliud regionibus ipsis
- eventum dici poterit quod cumque erit actum.
- denique materies si rerum nulla fuisset
- nec locus ac spatium, res in quo quaeque geruntur,
- numquam Tyndaridis forma conflatus amore
- ignis Alexandri Phrygio sub pectore gliscens
- clara accendisset saevi certamina belli
- nec clam durateus Troiianis Pergama partu
- inflammasset equos nocturno Graiiugenarum;
- perspicere ut possis res gestas funditus omnis
- non ita uti corpus per se constare neque esse
- nec ratione cluere eadem qua constet inane,
- sed magis ut merito possis eventa vocare
- corporis atque loci, res in quo quaeque gerantur.
- Corpora sunt porro partim primordia rerum,
- partim concilio quae constant principiorum.
- sed quae sunt rerum primordia, nulla potest vis
- stinguere; nam solido vincunt ea corpore demum.
- etsi difficile esse videtur credere quicquam
- in rebus solido reperiri corpore posse.
- transit enim fulmen caeli per saepta domorum
- clamor ut ac voces, ferrum candescit in igni
- dissiliuntque fero ferventi saxa vapore;
- cum labefactatus rigor auri solvitur aestu,
- tum glacies aeris flamma devicta liquescit;
- permanat calor argentum penetraleque frigus,
- quando utrumque manu retinentes pocula rite
- sensimus infuso lympharum rore superne.
- usque adeo in rebus solidi nihil esse videtur.
- sed quia vera tamen ratio naturaque rerum
- cogit, ades, paucis dum versibus expediamus
- esse ea quae solido atque aeterno corpore constent,
- semina quae rerum primordiaque esse docemus,
- unde omnis rerum nunc constet summa creata.
- Principio quoniam duplex natura duarum
- dissimilis rerum longe constare repertast,