De Rerum Natura
Lucretius
-
- et calidos simul a medio differrier ignis,
- atque ideo totum circum tremere aethera signis
- et solis flammam per caeli caerula pasci,
- quod calor a medio fugiens se ibi conligat omnis,
- nec prorsum arboribus summos frondescere ramos
- posse, nisi a terris paulatim cuique cibatum
- ---
- ---
- ---
- ---
- ---
- ---
- ---
- ---
- ne volucri ritu flammarum moenia mundi
- diffugiant subito magnum per inane soluta
- et ne cetera consimili ratione sequantur
- neve ruant caeli tonitralia templa superne
- terraque se pedibus raptim subducat et omnis
- inter permixtas rerum caelique ruinas
- corpora solventes abeat per inane profundum,
- temporis ut puncto nihil extet reliquiarum
- desertum praeter spatium et primordia caeca.
- nam qua cumque prius de parti corpora desse
- constitues, haec rebus erit pars ianua leti,
- hac se turba foras dabit omnis materiai.
- Haec sic pernosces parva perductus opella;
- namque alid ex alio clarescet nec tibi caeca
- nox iter eripiet, quin ultima naturai
- pervideas: ita res accendent lumina rebus.
- Suave, mari magno turbantibus aequora ventis
- e terra magnum alterius spectare laborem;
- non quia vexari quemquamst iucunda voluptas,
- sed quibus ipse malis careas quia cernere suavest.
- suave etiam belli certamina magna tueri
- per campos instructa tua sine parte pericli;
- sed nihil dulcius est, bene quam munita tenere
- edita doctrina sapientum templa serena,
- despicere unde queas alios passimque videre
- errare atque viam palantis quaerere vitae,
- certare ingenio, contendere nobilitate,
- noctes atque dies niti praestante labore
- ad summas emergere opes rerumque potiri.
- o miseras hominum mentes, o pectora caeca!
- qualibus in tenebris vitae quantisque periclis
- degitur hoc aevi quod cumquest! nonne videre
- nihil aliud sibi naturam latrare, nisi ut qui
- corpore seiunctus dolor absit, mente fruatur
- iucundo sensu cura semota metuque?
- ergo corpoream ad naturam pauca videmus
- esse opus omnino: quae demant cumque dolorem,
- delicias quoque uti multas substernere possint
- gratius inter dum, neque natura ipsa requirit,
- si non aurea sunt iuvenum simulacra per aedes
- lampadas igniferas manibus retinentia dextris,
- lumina nocturnis epulis ut suppeditentur,
- nec domus argento fulget auroque renidet
- nec citharae reboant laqueata aurataque templa,
- cum tamen inter se prostrati in gramine molli
- propter aquae rivum sub ramis arboris altae
- non magnis opibus iucunde corpora curant,
- praesertim cum tempestas adridet et anni
- tempora conspergunt viridantis floribus herbas.
- nec calidae citius decedunt corpore febres,
- textilibus si in picturis ostroque rubenti
- iacteris, quam si in plebeia veste cubandum est.
- quapropter quoniam nihil nostro in corpore gazae
- proficiunt neque nobilitas nec gloria regni,