De Rerum Natura
Lucretius
-
- inter dum resilire tamen coguntur et una
- principiis rerum spatium tempusque fugai
- largiri, ut possint a coetu libera ferri.
- quare etiam atque etiam suboriri multa necessest,
- et tamen ut plagae quoque possint suppetere ipsae,
- infinita opus est vis undique materiai.
- Illud in his rebus longe fuge credere, Memmi,
- in medium summae quod dicunt omnia niti
- atque ideo mundi naturam stare sine ullis
- ictibus externis neque quoquam posse resolvi
- summa atque ima, quod in medium sint omnia nixa,
- ipsum si quicquam posse in se sistere credis,
- et quae pondera sunt sub terris omnia sursum
- nitier in terraque retro requiescere posta,
- ut per aquas quae nunc rerum simulacra videmus;
- et simili ratione animalia suppa vagari
- contendunt neque posse e terris in loca caeli
- reccidere inferiora magis quam corpora nostra
- sponte sua possint in caeli templa volare;
- illi cum videant solem, nos sidera noctis
- cernere et alternis nobiscum tempora caeli
- dividere et noctes parilis agitare diebus.
- sed vanus stolidis haec * * *
- amplexi quod habent perv * * *
- nam medium nihil esse potest * * *
- infinita; neque omnino, si iam medium sit,
- possit ibi quicquam consistere * * *
- quam quavis alia longe ratione * * *
- omnis enim locus ac spatium, quod inane vocamus,
- per medium, per non medium, concedere debet
- aeque ponderibus, motus qua cumque feruntur.
- nec quisquam locus est, quo corpora cum venerunt,
- ponderis amissa vi possint stare in inani;
- nec quod inane autem est ulli subsistere debet,
- quin, sua quod natura petit, concedere pergat.
- haud igitur possunt tali ratione teneri
- res in concilium medii cuppedine victae.
- Praeterea quoniam non omnia corpora fingunt