De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. Ipsa modum porro sibi rerum summa parare
  2. ne possit, natura tenet, quae corpus inane
  3. et quod inane autem est finiri corpore cogit,
  4. ut sic alternis infinita omnia reddat,
  5. aut etiam alterutrum, nisi terminet alterum eorum,
  6. simplice natura pateat tamen inmoderatum,
  7. nec mare nec tellus neque caeli lucida templa
  8. nec mortale genus nec divum corpora sancta
  9. exiguum possent horai sistere tempus;
  10. nam dispulsa suo de coetu materiai
  11. copia ferretur magnum per inane soluta,
  12. sive adeo potius numquam concreta creasset
  13. ullam rem, quoniam cogi disiecta nequisset.
  14. nam certe neque consilio primordia rerum
  15. ordine se suo quaeque sagaci mente locarunt
  16. nec quos quaeque darent motus pepigere profecto
  17. sed quia multa modis multis mutata per omne
  18. ex infinito vexantur percita plagis,
  19. omne genus motus et coetus experiundo
  20. tandem deveniunt in talis disposituras,
  21. qualibus haec rerum consistit summa creata,
  22. et multos etiam magnos servata per annos
  23. ut semel in motus coniectast convenientis,
  24. efficit ut largis avidum mare fluminis undis
  25. integrent amnes et solis terra vapore
  26. fota novet fetus summissaque gens animantum
  27. floreat et vivant labentis aetheris ignes.
  28. quod nullo facerent pacto, nisi materiai
  29. ex infinito suboriri copia posset,
  30. unde amissa solent reparare in tempore quaeque.
  31. nam vel uti privata cibo natura animantum
  32. diffluit amittens corpus, sic omnia debent
  33. dissolui simul ac defecit suppeditare
  34. materies aliqua ratione aversa viai.
  35. nec plagae possunt extrinsecus undique summam
  36. conservare omnem, quae cumque est conciliata.
  37. cudere enim crebro possunt partemque morari,
  38. dum veniant aliae ac suppleri summa queatur;