Philippicae

at legatos misimus. heu, me miserum! cur senatum cogor, quem laudavi semper, reprehendere? quid? vos censetis, patres conscripti, legatorum missionem populo Romano vos[*](vos om. D) probavisse[*](probavisse D: probisse V1: probasse V2)? non intellegitis, non auditis meam sententiam flagitari? cui[*](cui V1: qui V2D) cum pridie frequentes essetis adsensi, postridie ad spem estis inanem pacis devoluti. quam turpe porro[*](porro V1: est porro V2nst: porro est b) legiones ad senatum legatos mittere, senatum ad Antonium! quamquam illa legatio non est, denuntiatio est paratum illi exitium[*](exitium fert med. omissis V), nisi paruerit huic ordini. quid refert? tamen opinio est gravis[*](gravis Pluygers: grui V1: gravior V2D). Missos enim legatos omnes vident; decreti nostri[*](vestri D) non omnes verba noverunt. retinenda est igitur nobis constantia, gravitas, perseverantia; repetenda vetus illa severitas, si quidem auctoritas senatus decus, honestatem, laudem dignitatemque[*](dignitatemque V, Cus.: dignitatem D) desiderat, quibus rebus[*](rebus om. D) hic ordo caruit nimium diu. sed erat tunc excusatio[*](tum D) oppressis, misera illa quidem, sed tamen iusta: nunc nulla est. liberati regio[*](tum regio D) dominatu videbamur: multo postea gravius urgebamur[*](multo ... urgebamur om. D) armis domesticis. ea ipsa depulimus nos quidem: extorquenda[*](nunc quidem vi extorquenda D) sunt. quod si non possumus facere—dicam quod dignum est et senatore et Romano homine—moriamur.

quanta enim illa erit[*](erit illa D, Cus.) rei publicae turpitudo, quantum dedecus, quanta labes, dicere in hoc ordine sententiam M. Antonium consulari loco! cuius ut omittam innumerabilia scelera urbani consulatus, in quo pecuniam publicam maximam dissipavit, exsules sine lege restituit, vectigalia divendidit, provincias de populi Romani imperio sustulit, regna addixit pecunia, leges civitati per vim imposuit, armis aut[*](armis aut armis D) obsedit aut exclusit senatum: ut haec, inquam, omittam, ne hoc quidem cogitatis, eum qui Mutinam, coloniam populi Romani firmissimam, oppugnarit, imperatorem populi Romani[*](firmissimam ... pop. R. om. D), consulem designatum, obsederit, depopulatus agros sit, hunc[*](huncfort. nunc) in eum ordinem recipi a quo totiens ob has ipsas causas hostis iudicatus sit quam foedum flagitiosumque sit[*](sit, videtis ns)?

satis multa de turpitudine. dicam deinceps, ut proposui, de periculo: quod etsi[*](quod si D) minus est fugiendum quam turpitudo, tamen offendit animos maioris partis hominum magis. poteritis igitur exploratam habere pacem, cum in civitate[*](civitatem V: civitate M. Halm videatis D) Antonium videbitis vel potius Antonios? Nisi forte contemnitis Lucium: ego ne Gaium quidem[*](Lucium ego ne gauium quidem V: L. egnatium quidem D). sed, ut video, dominabitur Lucius. est[*](est D: sed V) enim patronus quinque et triginta[*](quinque et triginta V: xxxv D) tribuum, quarum sua lege qua cum C. Caesare magistratus[*](magistratum V: magistratuum comitia coni. Halm) partitus est suffragium sustulit; patronus centuriarum equitum Romanorum quas item[*](idem D) sine suffragio esse voluit, patronus eorum[*](eorum V: forum t: fori bns (cf. § 5)) qui tribuni militares fuerunt, patronus Iani medii.

quis huius potentiam poterit sustinere? praesertim cum eosdem in agros etiam deduxerit. quis umquam omnis tribus, quis equites Romanos, quis tribunos militaris? Gracchorum potentiam maiorem fuisse arbitramini quam huius gladiatoris futura sit? quem gladiatorem non ita appellavi ut interdum etiam M. Antonius gladiator appellari solet, sed ut appellant ei qui plane et Latine loquuntur. Myrmillo in Asia depugnavit. cum ornasset Thraecidicis comitem et familiarem suum, illum miserum fugientem iugulavit, luculentam tamen ipse plagam accepit, ut declarat cicatrix.