Pro A. Cluentio

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tulli Ciceronis Orationes, Volume 1. Clark, Albert Curtis, editor. Oxford: Clarendon Press, 1908.

hoc tu idem facies censor in senatu legendo? si erunt plures qui ob innocentem condemnandum pecuniam acceperint, tu[*](tu ut Sb1y1) non animadvertes[*](animadvertes Lambinus: animadvertis (-tas b1y1) codd.) in omnis, sed carpes, ut velis, et paucos ex multis ad ignominiam sortiere? habebit igitur te sciente et vidente curia senatorem, populus Romanus iudicem, res publica civem sine ignominia quemquam qui ad perniciem innocentis fidem suam et religionem pecunia commutarit, et qui pretio adductus eripuerit patriam, fortunas, liberos civi innocenti, is censoriae severitatis nota non inuretur? tu es praefectus moribus, tu magister veteris disciplinae ac[*](ac P: et cett.) severitatis, si aut retines quemquam sciens in senatu scelere tanto contaminatum aut statuis qui in[*](quis in Sbya) eadem culpa sit non eadem poena adfici convenire? aut quam[*](convenire aut quam P: oportere convenire ut (ut ad a) quam cett.) condicionem supplici maiores in bello timiditati militis propositam esse voluerunt, eandem tu in pace constitues[*](constituas a) improbitati senatoris? quod si hoc exemplum ex re militari ad animadversionem censoriam transferendum fuit, sortito[*](sortito scripsi: sortitio S: sortitione cett. (cf. §128)) id ipsum factum esse oportuit. sin autem sortiri ad poenam et[*](et P: ad cett.) hominum delictum fortunae iudicio committere minime censorium est, certe in multorum peccato carpi paucos ad ignominiam et turpitudinem[*](et turpitudinem om. P (cf. Verr. 1. 23)) non oportet.

verum omnes intellegimus in istis subscriptionibus ventum quendam popularem esse quaesitum. iactata res erat in contione a tribuno seditioso[*](a tribuno seditioso om. P); incognita causa probatum erat illud[*](erat illud P: illud erat cett. multitudini nemini licitum P, Ant. Augustinus: multitudinem inilicitum S: multitudinem illicitum cett.) multitudini; nemini licitum est contra dicere, nemo denique ut defenderet contrariam partem laborabat. in invidiam porro magnam illa iudicia venerant. etenim paucis postea mensibus alia vehemens erat in iudiciis ex notatione tabellarum[*](tabellarum P, Garatoni: tabularum cett.) invidia versata. praetermitti ab[*](ab P: a cett.) censoribus et neglegi macula iudiciorum posse non videbatur. homines, quos ceteris vitiis atque omni dedecore infamis videbant, eos hac quoque subscriptione notare voluerunt, et eo magis quod illo ipso[*](ipso in Sb2y2a) tempore illis censoribus erant iudicia cum equestri ordine communicata, ut viderentur per hominum idoneorum ignominiam sua auctoritate rem[*](rem scripsi: iudicia P: illa iudicia cum equestri ordine cett. (cf. Zielinski p. 177)) reprendisse.