Pro A. Cluentio

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tulli Ciceronis Orationes, Volume 1. Clark, Albert Curtis, editor. Oxford: Clarendon Press, 1908.

populi Romani suffragiis saepenumero censorias subscriptiones esse sublatas[*](sublatas Sa: delatas M: deletas m), verum etiam iudiciis eorum qui iurati statuere maiore cum religione et diligentia debuerunt. primum iudices, senatores equitesque Romani, in compluribus iam reis quos contra leges pecunias accepisse[*](accepisse Sa: cepisse Mm) subscriptum est suae potius religioni quam censorum opinioni paruerunt. deinde praetores urbani qui iurati debent optimum quemque in lectos[*](lectos Sa: selectos Mm) iudices referre numquam sibi[*](sibi numquam a) ad eam rem censoriam ignominiam impedimento esse oportere duxerunt.

censores denique ipsi saepe numero superiorum censorum iudiciis, si ista iudicia appellare[*](appellare Sa: appellari Mm) voltis, non steterunt. atque etiam ipsi inter se censores sua iudicia tanti esse arbitrantur ut alter alterius iudicium non modo reprehendat sed etiam rescindat[*](praescindat Sa), ut alter de senatu movere velit, alter retineat et ordine amplissimo dignum existimet, ut alter in aerarios[*](aerarios (-ium b1) referri Mb2s: aerario referre Sya) referri aut tribu[*](tribum S: tribus B) moveri[*](moveri Mm: movere SBa) iubeat, alter vetet. qua re qui vobis in mentem venit haec appellare iudicia quae a populo Romano[*](Romano om. a) rescindi, ab iuratis iudicibus repudiari, a magistratibus neglegi, ab eis qui eandem potestatem adepti sunt commutari, inter conlegas discrepare videatis?