Declamatio 9
Libanius
Libanius, Declamatio 9, Libanii Opera, Vol V, Declamationes I-XII, Teubner, Foerster, 1909
πάν- τως δὲ καὶ τοὺς γεωργοὺς ὁρᾷς οὐ τὸν αὐτὸν ὑπὲρ ἁπάσης γῆς ἔχοντας λόγον, ἀλλὰ τῆς μὲν λεπτῆς ἀμε- λοῦντας, τὴν δ’ ἀγαθὴν ἐκκαθαίροντας. ἴσασι γὰρ τὴν [*](4 ἂν ἐγὼ φαίην I 5 ἠνάγκασαν C 6 φὴς libri edd cf. ad p. 33, 7 7 8 πατέρα om B | ἡμῖν reposui e libris, ut coni Re ἡμῶν edd 9 τίς Cr τὶς ILati | τοιοῦτος om Ma 10 sig- num interrogationis om CILau punctum Ma | τοῦτο inaer Ma 4 I μιμούμεθα C 12 δειλοὺς I | μὴ Ma 13 τῶν om I inser Ma 2 | κἂν inserui e C καὶ Ma om reliqai iibri edd | ἂν post τις Ma 14 vocibus εἰδόσιν ὡς deainit Cr fol 15 r quae in folio 15 v exstant erasa sunt ut dispici iam non queant 17 δὴ in- serui e MaBILau om CL edd | δέδοκται L sed ὁ in εἰ corr m2, ILau 18 ἢν αὐτὴν C ἢ ναύτην LILau | ἢ ναῦν post αὐτὴν libri edd delevi auctore lacobsio Lect 117 ut orta e dittographia duarum vocum antecedentium ᾖ ναῦν (ceu tamquam) coni Re | ἐμοὶ ex ἐμοῦ corr Lau | signum interrogationis posui colon libri edd)