Fall of Troy
Quintus Smyrnaeus
Quintus Smyrnaeus. Fall of Troy. Way, Arthur S., editor. London: W. Heinemann; New York: The Macmillan Co., 1913.
- κείσομαι ἀθανάτοιο Διὸς μεγάλα στενάχουσα,
- οὕνεκά μʼ οὐκ ἐθέλουσαν ὑπʼ ἀνέρι δῶκε δαμῆναι,
- ἀνέρι, τὸν τάχα γῆρας ἀμείλιχον ἀμφιμέμαρπε,
- κῆρές τʼ ἐγγὺς ἔασι τέλος θανάτοιο φέρουσαι.
- ἀλλά μοι οὐ κείνοιο μέλει τόσον, ὡς Ἀχιλῆος,
- ὅν μοι Ζεύς κατένευσεν ἐν Αἰακίδαο δόμοισιν
- ἴφθιμον θήσειν, ἐπεὶ οὔτι μοι ἥνδανεν εὐνή·
- ἀλλʼ ὁτὲ μὲν ζαὴς ἄνεμος πέλον, ἄλλοτε δʼ ὕδωρ,
- ἄλλοτε δʼ οἰωνῷ ἐναλίγκιος ἤ πυρὸς ὁρμῇ·
- οὐδέ με θνητός ἀνὴρ δύνατʼ ἐν λεχέεσσι δαμάσσαι
- φαινομένην, ὅσα γαῖα καὶ οὐρανὸς ἐντὸς ἐέργει,
- μέσφʼ ὅτε μοι κατένευσεν Ὀλύμπιος υἱέα δῖον
- ἔκπαγλον θήσειν καὶ ἀρήϊον. ἀλλὰ τὰ μέν που
- ἀτρεκέως ἐτέλεσσεν· ὁ γὰρ πέλε φέρτατος ἀνδρῶν·
- ἀλλά μιν ὠκύμορον ποιήσατο καί μʼ ἀκάχησε.
- τοὔνεκʼ ἐς οὐρανὸν εἶμι· Διὸς δʼ ἐς δώματʼ ίοῦσα
- κωκύσω φίλον υἷα, καὶ ὁππόσα πρόσθʼ ἐμόγησα
- ἀμφʼ αὐτῷ καὶ παισὶν ἀεικέα τειρομένοισι
- μνήσω ἀκηχεμένη, ἵνα οἱ σὺν θυμὸν ὀρίνω.
- ὣς ἔφατʼ αἰνὰ γοῶσʼ ἁλίη Θέτις· ἡ δέ οἱ αὐτὴ