Fall of Troy
Quintus Smyrnaeus
Quintus Smyrnaeus. Fall of Troy. Way, Arthur S., editor. London: W. Heinemann; New York: The Macmillan Co., 1913.
- οὐ γάρ οἱ κόρυς ἔσχε μακρὸν δόρυ, μαιμώωντος [*](Ludsich, for καὶ μεμαῶτος of v.)
- ἀλλὰ διʼ αὐτῆς αἶψα καὶ ὀστέου ἔνδον ἵκανεν
- ἶνας ἐς ἐγκεφάλοιο, κέδασσε [*](Zimmermann, for κέασε of MSS.) δέ οἱ θαλερὸν κῆρ.
- Ἱππόνοον δʼ ἐδάμασσε κατʼ ὀφρύος ἔγχος ἐρείσας
- ἐς θέμεθλʼ ὀφθαλμοῖο· χαμαὶ δέ οἱ ἔκπεσε γλήνη
- ἐκ βλεφάρων· ψυχὴ δὲ κατʼ Ἄϊδος ἐξεποτήθη.
- Ἀλκαθόου δʼ ἄρʼ ἔπειτα διὰ γναθμοῖο περήσας
- γλῶσσαν ὅλην ἀνέκερσεν· ὁ δʼ ἐς πέδον ἤριπε γαίης
- ἐκπνείων, αἰχμὴ δὲ διʼ οὔατος ἐξεφαάνθη.
- καὶ τοὺς μὲν κατέπεφνε καταντίον ἀΐσσοντας
- δῖος ἀνήρ· πολλῶν δὲ καὶ ἄλλων θυμὸν ἔλυσε
- φευγόντων· ἔτι γάρ οἱ ἐνὶ φρεσὶν ἔζεεν αἷμα.
- ἀλλʼ ὅτε οἱ ψύχοντο μέλη καὶ ἀπήιε θυμός,
- ἔστη ἐρεισάμενος μελίῃ ἔπι· τοὶ δʼ ἐπέτοντο
- πανσυδίῃ τρομέοντες, ὁ δέ σφισι τοῖον ὁμόκλα·
- ἆ δειλοὶ Τρῶες καὶ Δάρδανοι, οὐδὲ θανόντος
- ἔγχος ἐμὸν φεύξεσθε ἀμείλιχον, ἀλλʼ ἅμα πάντες
- τίσετʼ ἄρʼ αἰνὸν ὄλεθρον Ἐριννύσιν ἡμετέρῃσιν.
- ὣς φάτο· τοὶ δʼ ἀΐοντες ὑπέτρεσαν, εὖτʼ ἐν ὄρεσσι ὄρεσσι
- φθόγγον ἐριβρύχοιο νεβροὶ τρομέωσι λέοντος