Ancoratus

εἰς τιμωρίαν παροδοθέντων. ὁ Ἰώβ φησιν »ἕως πάλιν γένωμαι« καί »<ἀναστήσαι> τὸ σῶμα τοῦτο τὸ ἀντλοῦν ταῦτα« καί »ἀνακαιινιεῖς με« καὶ πάλιν »ἀνακαινισθήσεται ὡς ἀετοῦ ἡ νεότης σου«, Ἠσαΐας [*](1 vgl. Joh. 11, 44 — 4 vgl. Luk. 7, 11ff — vgl. Mark. 5, 22 ff u. Par. — 5 vgl. Matth. 8, 5ff — 8 vgl. Hebr. 11, 5 — 9 vgl. II Kön. 2, 1ff — 23 vgl. Num. 16, 32f — 28 Hiob 14, 14 — 29 Hiob 19, 26 — 30 Psal. 102, 5) [*](L J) [*](2 τῶν (vor κειριῶν) < J 3 * <ἀνέστησεν> * 5 τὴν θυγατέρα] lies τὸν παῖδα? * 10 παραστήσω J 12 * etwa <ὑπέδειξεν> * 14 ὑποδοχήν *] ὑπομνὴν L J 15 <ἡ> * | νομισθῇ *] ὀνομασθῇ L J 18 δὲ μὴ] μηδὲ μὴ; δὲ μὴ auf Rasur von späterer Hand L 20 [ἐν] * 21 <ἡμῶν>* 25 <σὺν> * 29 <ἀναστήσαι> *)

δέ »άναστήσονται οἱ νεκροὶ καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις‘· Με γὰρ ὁ »λύων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ, ὁμοίως τοὺς παραπικραίνοντας, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τάφοις‘.