Eumenides
Aeschylus
Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.
- τρέφουσ᾽ ἀνατὶ μὴ μεταστένειν πόνον.[*](πόνον ex schol. Arnald: πόνων codd.)
- τἀντεῦθεν ἤδη τῶνδε δεσπότῃ δόμων
- αὐτῷ μελέσθω Λοξίᾳ μεγασθενεῖ.
- ἰατρόμαντις δ᾽ ἐστὶ καὶ τερασκόπος
- καὶ τοῖσιν ἄλλοις δωμάτων καθάρσιος.
- οὔτοι προδώσω: διὰ τέλους δέ σοι φύλαξ
- ἐγγὺς παρεστὼς καὶ πρόσω δ᾽ ἀποστατῶν
- ἐχθροῖσι τοῖς σοῖς οὐ γενήσομαι πέπων.
- καὶ νῦν ἁλούσας τάσδε τὰς μάργους ὁρᾷς:
- ὕπνῳ πεσοῦσαι[*](πεσοῦσαι] fortasse παρεῖνται Wecklein) δ᾽ αἱ κατάπτυστοι κόραι,
- γραῖαι παλαιαὶ παῖδες, αἷς οὐ μίγνυται
- θεῶν τις οὐδ᾽ ἄνθρωπος οὐδὲ θήρ ποτε:
- κακῶν δ᾽ ἕκατι κἀγένοντ᾽, ἐπεὶ κακὸν