Eumenides

Aeschylus

Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

  1. μορφῆς. λέοντος ἄντρον αἱματορρόφου
  2. οἰκεῖν τοιαύτας εἰκός, οὐ χρηστηρίοις
  3. ἐν τοῖσδε Πυθίοισι[*](Πυθίοισι Martin: πλησίοις M: πλησίοισι recc.) τρίβεσθαι μύσος.
  4. χωρεῖτ᾽ ἄνευ βοτῆρος αἰπολούμεναι.
  5. ποίμνης τοιαύτης δ᾽ οὔτις εὐφιλὴς θεῶν.
Χορός
  1. ἄναξ Ἄπολλον, ἀντάκουσον ἐν μέρει.
  2. αὐτὸς σὺ τούτων οὐ μεταίτιος πέλει,
  3. ἀλλ᾽ εἷς[*](εἷς Canter: εἰς codd.) τὸ πᾶν ἔπραξας ὢν[*](ὢν Wakefield: ὡς codd.) παναίτιος.
Ἀπόλλων
  1. πῶς δή; τοσοῦτο μῆκος ἔκτεινον λόγου.
Χορός
  1. ἔχρησας ὥστε τὸν ξένον μητροκτονεῖν.
Ἀπόλλων
  1. ἔχρησα ποινὰς τοῦ πατρὸς[*](πατρὸς] πρς (contract. pro πατρὸς ut saepe) M) πρᾶξαι.[*](πρᾶξαι Bigot: πέμψαι codd.) τί[*](τί Fl: τι M) μήν;
Χορός
  1. κἄπειθ᾽ ὑπέστης αἵματος δέκτωρ[*](δέκτωρ in margine m: δ᾽ ἕκτωρ M) νέου.
Ἀπόλλων
  1. καὶ προστραπέσθαι τούσδ᾽ ἐπέστελλον δόμους.