Deipnosophistae

ΗΔΥΠΟΤΙΔΕΣ. ταύτας φησὶν ὁ Σάμιος Λυγκεὺς Ῥοδίους ἀντιδημιουργήσασθαι πρὸς τὰς Ἀθήνησι θηρικλείους, Ἀθηναίων μὲν αὐτὰς τοῖς πλουσίοις διὰ τὰ βάρη χαλκευσαμένων τὸν ῥυθμὸν τοῦτον, Ῥοδίων δὲ διὰ τὴν ἐλαφρότητα τῶν ποτηρίων καὶ τοῖς πένησι τοῦ καλλωπισμοῦ τούτου μεταδιδόντων. μνημονεύει δ’ αὐτῶν καὶ Ἐπιγένης ἐν Ἡρωίνῃ διὰ τούτων (II 417 K)·

1. ψυκτῆρα, κύαθον, κυμβία, ῥυτὰ τέτταρα,
2. ἡδυποτίδας τρεῖς, ἡθμὸν ἀργυροῦν.

1. παρ’ Ἀρχεφῶντος ἡδυποτίδας δώδεκα.

ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ. Πείσανδρος ἐν δευτέρῳ Ἡρακλείας (fr. 5 Ki) τὸ δέπας ἐν ᾧ διέπλευσεν ὁ Ἡρακλῆς τὸν Ὠκεανὸν εἶναι μέν φησιν Ἡλίου, λαβεῖν δ’ αὐτὸ παρ’ Ὠκεανοῦ τὸν Ἡρακλέα. μήποτε δὲ ἐπεὶ μεγάλοις ἔχαιρε ποτηρίοις ὁ ἥρως, διὰ τὸ μέγεθος παίζοντες οἱ ποιηταὶ

1. ἆμος δ’ Ὑπεριονίδας δέπας ἐσκατέβαινε
2. χρύσεον, ὄφρα δι’ Ὠκεανοῖο περάσας
3. ἀφίκοιθ’ ἱερᾶς ποτὶ βένθεα νυκτὸς ἐρεμνᾶς
4. ποτὶ ματέρα κουριδίαν τ’ ἄλοχον πάιδάς τε φίλους,
5. ὃ δ’ ἐς ἄλσος ἔβα δάφναισι κατάσκιον ποσὶν πάις Διός.

1. τότε δὴ χρυσέῳ ἐν δέπαι
2. Ἠέλιον πόμπευεν ἀγακλυμένη Ἐρύθεια.

1. ἔνθ’ ἐπὶ δυσμαῖς
2. ισου πατρὸς Ἡφαιστοτευχὲς
3. δέπας, ἐν τῷ διαβάλλει
4. πολὺν οἰδματόεντα πόντου
5. φέρει δρόμου πόρον οὐθεις,
6. μελανίππου προφυγὼν
7. ἱερᾶς νυκτὸς ἀμολγόν.

Μίμνερμος δὲ Ναννοῖ ἐν εὐνῇ φησι χρυσῇ κατεσκευασμένῃ πρὸς τὴν χρείαν ταύτην ὑπὸ Ἡφαίστου

1. Ἠέλιος μὲν γὰρ ἔλαχεν πόνον ἤματα πάντα,
2. οὐδέ ποτ’ ἄμπαυσις γίνεται οὐδεμία
3. ἵπποισίν τε καὶ αὐτῷ, ἐπὴν ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς
4. ὠκεανὸν προλιποῦσ’ οὐρανὸν εἰσαναβῇ·
5. τὸν μὲν γὰρ διὰ κῦμα φέρει πολυήρατος εὐνή,
6. ποικίλη Ἡφαίστου χερσὶν ἐληλαμένη
7. χρυσοῦ τιμήεντος, ὑπόπτερος, ἄκρον ἐφ’ ὕδωρ
8. εὕδονθ’ ἁρπαλέως χώρου ἀφ’ Ἑσπερίδων
9. γαῖαν ἐς Αἰθιόπων, ἵνα δὴ θοὸν ἅρμα καὶ ἵπποι
10. ἑστᾶσ᾽, ὄφρ’ Ἠὼς ἠριγένεια μόλῃ.
11. ἔνθ’ ἐπέβη ἑτέρων ὀχέων Ὑπερίονος υἱός.

ΗΘΑΝΙΟΝ. Ἑλλάνικος ἐν Αἰγυπτιακοῖς οὕτως γράφει (FHG I 66)· ‘Αἰγυπτίων ἐν τοῖς οἴκοις κεῖται φιάλη χαλκῆ καὶ κύαθος χαλκοῦς καὶ ἠθάνιον χάλκεον.’

ΗΜΙΤΟΜΟΣ ἔκπωμά τι παρ’ Ἀττικοῖς ἀπὸ τοῦ σχήματος ὀνομασθέν, φησὶν Πάμφιλος ἐν Γλώσσαις.

ΘΗΡΙΚΛΕΙΟΣ. ἡ κύλιξ αὕτη ἐγκάθηται περὶ τὰς λαγόνας ἱκανῶς βαθυνομένη ὦτά τε ἔχει βραχέα ὡς ἂν κύλιξ οὖσα. καὶ μήποτε Ἄλεξις ἐν Ἡσιόνῃ θηρικλείῳ ποιεῖ τὸν Ἡρακλέα πίνοντα, ὅταν οὑτωσὶ λέγῃ (II 324 K)·

1. γενόμενος δ’ ἔννους μόλις
2. ᾔτησε κύλικα καὶ λαβὼν ἑξῆς πυκνὰς
3. ἕλκει, καταντλεῖ, κατά τε τὴν παροιμίαν
4. αἰεί ποτ’ εὖ μὲν ἀσκός, εὖ δὲ θύλακος
5. ἅνθρωπός ἐστιν.

1. ΣΠΙ. χώρει σὺ δεῦρο, Θηρικλέους πιστὸν τέκνον,
2. γενναῖον εἶδος, ὄνομά σοι τί θώμεθα;
3. ἆρ’ εἶ κάτοπτρον φύσεος; ἢν πλῆρες δοθῇς,
   v.3.p.35
4. οὐδέν ποτ’ ἄλλο. δεῦρο δή, γεμίσω σ’ ἐγώ.
5. γραῦ Θεολύτη, γραῦ. ΘΕΟΛ. τί με καλεῖς σύ, φίλτατε;
6. ΣΠΙ. ἵν’ ἀσπάσωμαι· δεῦρο παρ’ ἐμέ, Θεολύτη,
7. παρὰ τὸν νέον ξύνδουλον. οὑτωσὶ καλῶς.
8. ΘΕΟΛ. Σπινθὴρ τάλας, πειρᾷς με. ΣΠΙ. ναί, τοιοῦτό τι·
9. φιλοτησίαν δὲ τήνδε σοι προπίομαι.
10. δέξαι· πιοῦσα δ’ ὁπόσον ἄν σοι θυμὸς ᾖ,
11. παράδος τὸ περιόν.

μνημονεύει τοῦ ἐκπώματος καὶ Ἀντιφάνης ἐν Ὁμοίοις οὕτως (II 82 K)·

1. ὡς δ’ ἐδείπνησαν (συνάψαι βούλομαι γὰρ τἀν μέσῳ)
2. καὶ Διὸς σωτῆρος ἦλθε Θηρίκλειον ὄργανον,
3. τῆς τρυφερᾶς ἀπὸ Λέσβου σεμνογόνου σταγόνος
4. πλῆρες, ἀφρίζον, ἕκαστος δεξιτερᾷ δ’ ἔλαβεν.
   v.3.p.36

1. διένιψα δ’ οὐδὲν σκεῦος οὐδεπώποτε·
2. καθαρώτερον γὰρ τὸν κέραμον εἰργαζόμην
3. ἢ Θηρικλῆς τὰς κύλικας, ἡνίκ’ ἦν νέος.

1. ἄρτι μὲν μάλ’ ἀνδρικὴν
2. τῶν θηρικλείων ὑπεραφρίζουσαν παρα,
3. κωθωνόχειλον, ψηφοπεριβομβήτριαν,
4. μέλαιναν, εὐκύκλωτον, ὀξυπύνδακα,
5. στίλβουσαν, ἀνταυγοῦσαν, ἐκνενιμμένην,
6. κισσῷ κάρα βρύουσαν, ἐπικαλούμενοι
7. εἷλκον Διὸς σωτῆρος.

1. ὦ γαῖα κεραμί, τίς σε Θηρικλῆς ποτε
2. ἔτευξε κοίλης λαγόνος εὐρύνας βάθος;
3. ἦ που κατειδὼς τὴν γυναικείαν φύσιν,
4. ὡς οὐχὶ μικροῖς ἥδεται ποτηρίοις;

1. καὶ θηρίκλειός τις κύλιξ, στέφανον κύκλῳ
2. ἔχουσα χρυσοῦν· οὐ γὰρ ἐπίτηκτόν τινα.

1. μεστὴν ἀκράτου θηρίκλειον ἔσπασε
2. κοίλην ὑπερθύουσαν ...

Τίμαιος δ’ ἐν τῇ ὀγδόῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν Ἱστοριῶν (FHG I 226) θηρικλείαν καλεῖ τὴν κύλικα γράφων οὕτως·

1. φαιδρὸς δὲ κρατὴρ θηρίκλειος ἐν μέσῳ
2. ἕστηκε λευκοῦ νέκταρος παλαιγενοῦς
3. πλήρης, ἀφρίζων· ὃν λαβὼν ἐγὼ κενὸν
4. τρίψας, ποήσας λαμπρόν, ἀσφαλῆ βάσιν
5. στήσας, συνάψας καρπίμοις κισσοῦ κλάδοις
6. ἔστεψα.

1. μέσως μεθύων τὴν θηρίκλειον ἔσπασε.

1. προπίνων θηρίκλειον τρικότυλον.

1. τῆς θηρικλείου τῆς μεγάλης χρεία ἐστί μοι.
2. ΑΙΣΧ. εὖ οἶδα. Α. καὶ τῶν Ῥοδιακῶν. ἥδιστα γὰρ
3. ἐκ τῶν τοιούτων, Αἰσχρέα, ποτηρίων
4. εἴωθα πίνειν.

Ἀπολλόδωρος δ’ ὁ Γελῷος ἐν Φιλαδέλφοις ἢ Ἀποκαρτεροῦντί φησιν (III 279 K)·

1. ἐφεξῆς στρώματ᾽, ἀργυρώματα,
2. θηρίκλειοι καὶ τορευτὰ πολυτελῆ ποτήρια
3. ἕτερα.

1. τοιγαροῦν ἐμοὶ μὲν ἀρτίως ὁ δεσπότης
2. δι’ ἀρετὴν τῶν θηρικλείων εὐκύκλωτον ἀσπίδα,
3. ὑπεραφρίζουσαν, τρυφῶσαν, ἴσον ἴσῳ κεκραμένην,
4. προσφέρων ἔδωκεν· οἶμαι, χρηστότητος οὕνεκα.
5. εἶτ’ ἐλευθέραν ἀφῆκε βαπτίσας ἐρρωμένως.

1. τετρακότυλον δὲ κύλικα κεραμέαν τινὰ
2. τῶν θηρικλείων, πῶς δοκεῖς, κεραννύει
3. καλῶς, ἀφρῷ ζέουσαν. οὐδ’ ἂν Αὐτοκλῆς
4. οὕτως μὰ τὴν Γῆν εὐρύθμως τῇ δεξιᾷ
5. ἄρας ἐνώμα.

1. καὶ κύλικα .... θηρίκλειον εἰσφέρει
2. πλέον ἢ κοτύλας χωροῦσαν ἕπτ’ Ἀγαθῆς Τύχης.

ΚΑΔΟΣ. Σιμμίας ποτήριον, παρατιθέμενος Ἀνακρέοντος (fr. 17 B4)·

1. ἠρίστησα μὲν ἰτρίου λεπτοῦ μικρὸν ἀποκλάς,
2. οἴνου δ’ ἐξέπιον κάδον.
   v.3.p.39

1. κρατῆρες, κάδοι,
2. ὁλκεῖα, κρουνεῖ᾽. Β. ἔστι γὰρ κρουνεῖα; Α. ναί·
3. λουτήρι᾽— ἀλλὰ τί καθ’ ἕκαστον δεῖ λέγειν;
4. ὄψει γὰρ αὐτός. Β. βασιλέως υἱὸν λέγεις
5. Καρῶν ἀφῖχθαι δηλαδὴ Πιξώδαρον.

1. πίνωμεν· καὶ γάρ τι νέον, καὶ γάρ τι παρ’ οἶνον
2. εὕροιμ’ ἂν λεπτὸν καί τι μελιχρὸν ἔπος.
3. ἀλλὰ κάδοις Χίου με κατάβρεχε καὶ λέγε ‘παῖζε,
4. Ἡδύλε’. μισῶ ζῆν ἐς κενόν, οὐ μεθύων.

1. ἐξ ἠοῦς εἰς νύκτα καὶ ἐκ νυκτὸς πάλι Σωκλῆς
2. εἰς ἠοῦν πίνει τετραχόοισι κάδοις,
3. εἶτ’ ἐξαίφνης που τυχὸν οἴχεται. ἀλλὰ παρ’ οἶνον
4. Σικελίδου παίζει πουλὺ μελιχρότερον,
5. ἐστὶ δὲ δή, πολὺ δὴ στιβαρώτερος. ὡς δ᾽ ἐπιλάμπει
6. ἡ χάρις, ὥστε φίλει καὶ γράφε καὶ μέθυε.