Ad Ecclesiam Libri IIII

nemd est enim credens, qui facultates suas aliis prodesse malit quam sibi, nemo est, qui beatitudinem aliis miseria sua emere contentus sit, nemo est, qui ut aliis paret delicias temporarias, subire egestates cupiat sempiternas. et ideo qui patrimonio [*]( 1 tantum—solus om, A 3 ais] fort. scrib. agis interrogationis signo posito post dicis ita ut quae sequantur ad finem usque capitis non interrogatiue sed responsiue accipienda sint dices A dicis ex dices corr. m. 2 B 4 Christum om. B 6 dilicias A deliciis B affluentibus B 8 aegestate A 12 mala ex male corr. m.lA propoittit punct. itt et s. scr. m. 2 n A 15 disideras Å 17 post ac add. p et Baluzius: licet de conuersorum uenerabili choro esse uidearis simules ex simulis A 18 asseras ex ads. corr. m, 2 B 19 dico cum Meyero Halmius: dici AB dixi (cum 6) ed. Balueius; Martelius uerba et hoc-non credunt interpolata esse suspicatur 20 quamuis om. B 23 malit s. scr. 1 alt. m. 1 u. 2 A punct. alt. 1 B 25 dilicias Å )

igitur, quicumque ille es, si ea quae alii relinquis, ideo relinquis quia profutura ei cui reliqueris certus es, sic profecto, si quaecumque religiosis muneribus prorogasses profutura esse tibi crederes, tibi absque dubio peculiariter deputares: quia quanto te plus amas quam eos, quibus relinquis, tanto magis tibi relinqueres, si profutura ea tibimet uel tenui opiniuncula iudicares.