In Hieremiam Prophetam Libri Sex

\'quomodo,\' inquit, (rerum et maxime caelestium astrorum non potest ordo mutari [*]( 1. 2 *Hier. 31 (38), 31 3 *Hier. 31 (38), 32 5 *Mattb. 15, 24 7 Act. 13, 46 10 cf. Matth. 15, 26 cf. Ioh. 1, 11. 12 17 *Hier. 31 (38), 36 (37) 20 cf. Gen. 1, 14—18 21 *Ps. 18, 3 ) [*]( 1 domum PjAa.c. 2 domum P,MAa.c. 4 primum v 6 domos Ãa.c. id] ad P aposto(u)lus M(F) aplm̃ V 7 primum oportebat v 8 sed om. e repellistis M,Aa.r, reppullistis (sic) P 9 iudicastis M, (alt. s s. u.) P aetemae uitae Av 10 dari Ap.e.m3 11 suscipire L12 reciperint La.c. 15 turbant L souat P 16 eessaucriat] defecerint Vulg. 17 iste F 19 sit] gens add, s. u. m3A cum Vulg. cuntis A genesi M g∗enessis (ne s. u.) P 20 diei (ex di) P 21 luxaine noctis v 23 nox diesque v 24 caelesti V )

et sonantis maris fluctus uoluuntur ad litora fragorque gurgitum et undarum intumescentium terribilis auditur nec potest ultra procedere. quam dei iussione praeceptum est, iuxta illud: terminum posuisti, quem non transibunt, neque conuertentur operire terram, sic\', inquit, \'semen et genus Israhel domini erit uoluntate perpetuum nec aliquando deficiet.\' leges\' autem hic non Mosaicae intellegendae sunt, sed constitutio et ordo naturae.