Epigrammaton Liber

Ausonius, Decimus Magnus

Ausonius, Decimus Magnus. Ausonius, Volume 2. Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), editor. London, Cambridge, MA: William Heinemann, Ltd.; Harvard University Press, 1921.

  1. cogeret ut celerem vis geminata necem,
  2. dividat haec si quis, faciunt discreta venenum;
  3. antidotum sumet, qui sociata bibet,
  4. ergo inter sese dum noxia pocula certant,
  5. cessit letalis noxa salutiferae.
  6. protinus et vacuos alvi petiere recessus,
  7. lubrica deiectis qua via nota cibis,
  8. quam pia cura deum! prodest crudelior uxor:
  9. et, cum fata volunt, bina venena iuvant.
  1. LANGUENTEM Gaium moriturum dixerat olim
  2. Eunomus. evasit fati ope, non medici.
    3. v.1.p.158
  3. paulo post ipsum videt, aut vidisse putavit,
  4. pallentem et multa mortis in effigie.
  5. Quis tu?Gaius, ait. Vivisne? hic abnuit. “Et quid
  6. nunc agis hic?” “Missu Ditis, ait, venio,
  7. ut, quia notitiam rerumque hominumque tenerem,