Confessiones

Quis congregauit amaricantem societatem unam? idem namque illis finis est temporalis et terrenae felicitatis, propter [*]( 1] Matth. 24, 35. S] Es. 40, 6-S. 6] 1 Cor. 13, 12. 7] I 10. 8, 2. 8] cf. Cant. 2, 9 et 1, 6. 19] Ps. 142, 6. 21] Ps. 35, 10. ) [*](1 pr. et om. MV 2 terra C ras.) 0 5 tunc M 6 sicut OV i i 7 filio tuo] et filio tuo W, filio tuo V dilecti* simus (s ras.) P sumus BCMOW quod erimus om. W 9 curremus M, cucurrimus mo odorem ordinem (odorem add. m. 2) Q 10 eum om. V sicuti] sic M 11 sicuti est om. GS 12 nobis] da nobis b 13 sicuti V quoniam es] quoniam (om. es) S, qui es cet. et edd. 14 et scis-uis inconmutabiliter] et uoluntas tua est V 15 tert. et om. GHMV scientia-scit inconmutabiliter om. HV, del. m. 2 G 16 et uoluntas-inconmutabiliter om. M 18 inconmutabile] conmutabile S 19 conmutabili] incommutabili BPQ tamquam] sicut BPQb 20 ita-potest om. H 21 potem W sic] si V aenim P 23 congregabit C amaricantem S: amaricantes in cet. et edd. )

quam faciunt omnia, quamuis innumerabili uarietate curarum fluctuent. quis, domine, nisi tu, qui dixisti, ut congregarentur aquae in congregationem unam et appareret arida sitiens tibi, quoniam tuum est mare, et tu fecisti illud, et aridam terram manus tuae formauerunt? neque enim amaritudo uoluntatum, sed congregatio aquarum uocatur mare. tu enim coherces etiam malas cupiditates animarum et figis limites, quousque progredi sinantur aquae, ut in se comminuantur fluctus earum, atque ita facis mare ordine imperii tui super omnia.