Epigrammata

Martial

Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.

  1. Ipse tuo cedet Regulus ingenio.
  2. 'Hoc sentis?' inquis 'faciat tibi sic bene Caesar,
  3. Sic Capitolinus Iuppiter.' Immo tibi.
  1. Sextantes, Calliste, duos infunde Falerni,
  2. Tu super aestivas, Alcime, solve nives,
  3. Pinguescat nimio madidus mihi crinis amomo
  4. Lassenturque rosis tempora sutilibus.
  5. Tam vicina iubent nos vivere Mausolea,
  6. Cum doceant, ipsos posse perire deos.
  1. Astra polumque dedit, quamvis obstante noverca,
  2. Alcidae Nemees terror et Arcas aper
  3. Et castigatum Libycae ceroma palaestrae
  4. Et gravis in Siculo pulvere fusus Eryx,
  5. Silvarumque tremor, tacita qui fraude solebat
  6. Ducere non rectas Cacus in antra boves.
  7. Ista tuae, Caesar, quota pars spectatur harenae?
  8. Dat maiora novus proelia mane dies.
  9. Quot graviora cadunt Nemeaeo pondera monstro!
  10. Quot tua Maenalios conlocat hasta sues!
  11. Reddatur si pugna triplex pastoris Hiberi,
  12. Est tibi qui possit vincere Geryonen.
  13. Saepe licet Graiae numeretur belua Lernae,
  14. Inproba Niliacis quid facit Hydra feris?
  15. Pro meritis caelum tantis, Auguste, dederunt
  16. Alcidae cito di, sed tibi sero dabunt.
  1. Saepe salutatus numquam prior ipse salutas:
  2. Sic eris 'Aeternum', Pontiliane, 'vale'.
  1. Hibernos peterent solito cum more recessus
  2. Atthides, in nidis una remansit avis.
  3. Deprendere nefas ad tempora verna reversae,
  4. Et profugam volucres diripuere suae.
  5. Sero dedit poenas: discerpi noxia mater
  6. Debuerat, sed tunc, cum laceravit Ityn.
  1. Arctoa de gente comam tibi, Lesbia, misi,
  2. Ut scires, quanto sit tua flava magis.
  1. Antoni Phario nil obiecture Pothino
  2. Et levius tabula quam Cicerone nocens: