Epigrammata
Martial
Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.
- Fictilibus nostris exoneratus eris.
- Adlatres licet usque nos et usque
- Et gannitibus inprobis lacessas,
- Certum est hanc tibi pernegare famam,
- Olim quam petis, in meis libellis
- Qualiscumque legaris ut per orbem.
- Nam te cur aliquis sciat fuisse?
- Ignotus pereas, miser, necesse est.
- Non deerunt tamen hac in urbe forsan
- Unus vel duo tresve quattuorve,
- Pellem rodere qui velint caninam:
- Nos hac a scabie tenemus ungues.
- Crispulus iste quis est, uxori semper adhaeret
- Qui, Mariane, tuae? crispulus iste quis est?
- Nescio quid dominae teneram qui garrit in aurem
- Et sellam cubito dexteriore premit?
- Per cuius digitos currit levis anulus omnes,
- Crura gerit nullo qui violata pilo?
- Nil mihi respondes? 'Uxoris res agit' inquis
- 'Iste meae.' Sane certus et asper homo est,
- Procuratorem voltu qui praeferat ipso:
- Acrior hoc Chius non erit Aufidius.
- O quam dignus eras alapis, Mariane, Latini:
- Te successurum credo ego Panniculo.
- Res uxoris agit? res ullas crispulus iste?
- Res non uxoris, res agit iste tuas.
- Iure tuo nostris maneas licet, hospes, in hortis,
- Si potes in nudo ponere membra solo,
- Aut si portatur tecum tibi magna supellex:
- Nam mea iam digitum sustulit hospitibus.
- Nulla tegit fractos—nec inanis—culcita lectos,
- Putris et abrupta fascia reste iacet.
- Sit tamen hospitium nobis commune duobus:
- Emi hortos; plus est: instrue tu; minus est.
- 'Quid sentis' inquis 'de nostris, Marce, libellis?'
- Sic me sollicitus, Pontice, saepe rogas.
- Admiror, stupeo: nihil est perfectius illis,