Epigrammata

Martial

Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.

  1. Summemmianas cenet inter uxores
  2. Curtaque Ledae sobrius bibat testa:
  3. Hoc esse levius puriusque contendo.
  4. Iacet occupato galbinatus in lecto
  5. Cubitisque trudit hinc et inde convivas
  6. Effultus ostro Sericisque pulvillis.
  7. Stat exoletus suggeritque ructanti
  8. Pinnas rubentes cuspidesque lentisci,
  9. Et aestuanti tenue ventilat frigus
  10. Supina prasino concubina flabello,
  11. Fugatque muscas myrtea puer virga.
  12. Percurrit agili corpus arte tractatrix
  13. Manumque doctam spargit omnibus membris;
  14. Digiti crepantis signa novit eunuchus
  15. Et delicatae sciscitator urinae
  16. Domini bibentis ebrium regit penem.
  17. At ipse retro flexus ad pedum turbam
  18. Inter catellas anserum exta lambentis
  19. Partitur apri glandulas palaestritis
  20. Et concubino turturum natis donat;
  21. Ligurumque nobis saxa cum ministrentur
  22. Vel cocta fumis musta Massilitanis,
  23. Opimianum morionibus nectar
  24. Crystallinisque murrinisque propinat.
  25. Et Cosmianis ipse fuscus ampullis
  26. Non erubescit murice aureo nobis
  27. Dividere moechae pauperis capillare.
  28. Septunce multo deinde perditus stertit:
  29. Nos accubamus et, silentium rhonchis
  30. Praestare iussi, nutibus propinamus.
  31. Hos Malchionis patimur inprobi fastus,
  32. Nec vindicari, Rufe, possumus: fellat.
  1. Ut faciam breviora mones epigrammata, Corde.
  2. 'Fac mihi, quod Chione': non potui brevius.
  1. Quid narrat tua moecha? Non puellam
  2. Dixi, Gongylion. Quid ergo? linguam.
  1. Quis tibi persuasit naris abscidere moecho?
  2. Non hac peccatum est parte, marite, tibi.
  3. Stulte, quid egisti? nihil hic tibi perdidit uxor,
  4. Cum sit salva tui mentula Deiphobi.
  1. Ne legeres partem lascivi, casta, libelli,
  2. Praedixi et monui: tu tamen, ecce, legis.
  3. Sed si Panniculum spectas et, casta, Latinum,—
  4. Non sunt haec mimis inprobiora—lege.
  1. Narrat te, Chione, rumor numquam esse fututam