Epigrammata

Martial

Martial. M. Valerii Martialis Epigrammata. Heraeus, Wilhelm, editor; Borovskij, Jacobus, editor. Stuttgart: Teubner, 1925. Reprinted with corrections in 1976.

  1. Dat festinatas, Caesar, tibi bruma coronas:
  2. Quondam veris erat, nunc tua facta rosa est.
  1. Synthesibus dum gaudet eques dominusque senator
  2. Dumque decent nostrum pillea sumpta Iovem;
  3. Nec timet aedilem moto spectare fritillo,
  4. Cum videat gelidos tam prope verna lacus:
  5. Divitis alternas et pauperis accipe sortes:
  6. Praemia convivae dent sua quisque suo.
  7. 'Sunt apinae tricaeque et si quid vilius istis.'
  8. Quis nescit? vel quis tam manifesta negat?
  9. Sed quid agam potius madidis, Saturne, diebus,
  10. Quos tibi pro caelo filius ipse dedit?
  11. Vis scribam Thebas Troiamve malasve Mycenas?
  12. 'Lude,' inquis, 'nucibus'. Perdere nolo nuces.
  1. Quo vis cumque loco potes hunc finire libellum:
  2. Versibus explicitumst omne duobus opus.
  3. Lemmata si quaeris cur sint adscripta, docebo:
  4. Ut, si malueris, lemmata sola legas.
  1. Secta nisi in tenues essemus ligna tabellas,
  2. Essemus Libyci nobile dentis onus.
  1. Caede iuvencorum domini calet area felix,
  2. Quinquiplici cera cum datur altus honos.
  1. Languida ne tristes obscurent lumina cerae,
  2. Nigra tibi niveum littera pingat ebur.
  1. Tunc triplices nostros non vilia dona putabis,
  2. Cum se venturam scribet amica tibi.
  1. Esse puta ceras, licet haec membrana vocetur:
  2. Delebis, quotiens scripta novare voles.
  1. Nondum legerit hos licet puella,
  2. Novit quid cupiant Vitelliani.
  1. Quod minimos cernis, mitti nos credis amicae.
  2. Falleris: et nummos ista tabella rogat.
  1. Non est, munera quod putes pusilla,
  2. Cum donat vacuas poeta chartas.
  1. Seu leviter noto, seu caro missa sodali
  2. Omnes ista solet charta vocare suos.
  1. Hos nisi de flava loculos implere moneta
  2. Non decet: argentum vilia ligna ferant.
  1. Si quid adhuc superest in nostri faece locelli,
  2. Munus erit. Nihil est: ipse locellus erit.
  1. Cum steterit nullus vultu tibi talus eodem,
  2. Munera me dices magna dedisse tibi.
  1. Non sim talorum numero par tessera, dum sit
  2. Maior, quam talis, alea saepe mihi.
  1. Quae scit compositos manus improba mittere talos,
  2. Si per me misit, nil nisi vota feret.