Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. vel nodus tantum et signum de paupere loro?
  2. spes bene cenandi vos decipit: ‘ecce dabit iam
  3. semesum leporem atque aliquid de clunibus apri,
  4. ad nos iam veniet minor altilis.’ inde parato
  5. intactoque omnes et stricto pane tacetis.
  6. ille sapit qui te sic utitur, omnia ferre
  7. si potes, et debes, pulsandum vertice raso
  8. praebebis quandoque caput, nec dura timebis
  9. flagra pati, his epulis et tali dignus amico.
  1. Credo Pudicitiam Saturno rege moratam
  2. in terris visamque diu, cum frigida parvas
  3. praeberet spelunca domos ignemque Laremque
  4. et pecus et dominos communi clauderet umbra,
  5. silvestrem montana torum cum sterneret uxor
  6. frondibus et culmo vicinarumque ferarum
  7. pellibus, haut similis tibi, Cynthia, nec tibi, cuius
  8. turbavit nitidos extinctus passer ocellos,
  9. sed potanda ferens infantibus ubera magnis
  10. et saepe horridior glandem ructante marito.
  11. quippe aliter tunc orbe novo caeloque recenti