Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. vere locuturi fatum pendebat amici?
  2. illa igitur numquam derexit bracchia contra
  3. torrentem, nec civis erat qui libera posset
  4. verba animi proferre et vitam inpendere vero.
  5. sic multas hiemes atque octogensima vidit
  6. solstitia, his armis illa quoque tutus in aula.
  7. Proximus eiusdem properabat Acilius aevi
  8. cum iuvene indigno quem mors tam saeva maneret
  9. et domini gladiis tam festinata; sed olim
  10. prodigio par est in nobilitate senectus,
  11. unde fit ut malim fraterculus esse gigantis.
  12. profuit ergo nihil misero, quod comminus ursos
  13. figebat Numidas Albana nudus harena
  14. venator, quis enim iam non intellegat artes
  15. patricias? quis priscum illud miratur acumen.
  16. Brute, tuum? facile est barbato inponere regi.
  17. Nec melior vultu quamvis ignobilis ibat
  18. Rubrius, offensae veteris reus atque tacendae,
  19. et tamen inprobior saturam scribente cinaedo.
  20. Montani quoque venter adest abdomine tardus,