Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. casus et inpulsae praeceps inmane ruinae.
  2. quid Crassos, quid Pompeios evertit et illum,
  3. ad sua qui domitos deduxit flagra Quirites?
  4. summus nempe locus nulla non arte petitus,
  5. magnaque numinibus vota exaudita malignis.
  6. ad generum Cereris sine caede ac vulnere pauci
  7. descendunt reges et sicca morte tyranni.
  8. Eloquium ac famam Demosthenis aut Ciceronis
  9. incipit optare et totis quinquatribus optat
  10. quisquis adhuc uno parcam[*](parcam P: partam Ψ ) colit asse Minervam,
  11. quem sequitur custos augustae vernula capsae.
  12. eloquio sed uterque perit orator, utrumque
  13. largus et exundans leto dedit ingenii fons.
  14. ingenio manus est et cervix caesa, nec umquam
  15. sanguine causidici maduerunt rostra pusilli.
  16. o fortunatam natam me consule Romam:[*](This line is (apparently) taken from the poem (De suo Consulatu) which Cicero wrote to glorify the events of his Consulship To the many who are not gifted with the divine faculty of poesy it may be a consolation to know that a writer of the most splendid prose could be guilty of such a rubbishy line as that here quoted.)
  17. Antoni gladios potuit contemnere, si sic
  18. omnia dixisset, videnda poemata malo
  19. quam te, conspicuae divina Philippica famae,
  20. volvens a prima quae proxima, saevus et illum