Silvae

Statius, P. Papinius (Publius Papinius)

Statius, P. Papinius. Statius, Volume 1. Mozley, John Henry, editor. London: William Heinemann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1928.

  1. silva comis, hilaresque hederas plorata cupressus
  2. excludit ramis; nec eburno pollice chordas
  3. pulso, sed incertam digitis errantibus amens
  4. scindo chelyn. iuvat heu, iuvat inlaudabile carmen
  5. fundere et incompte miserum nudare [*]() dolorem,
  6. sic merui? sic me cantuque habituque nefastum
  7. aspiciant superi? pudeat Thebasque novumque
  8. Aeaciden? nil iam placidum manabit ab ore?
  9. ille ego qui—quotiens!—blande matrumque patrumque
  10. vulnera, qui viduos potui mulcere dolores,
  11. ille ego lugentum mitis solator, acerbis
  12. auditus tumulis et descendentibus umbris,
  13. deficio medieasque manus fomentaque quaero
  14. vulneribus, sed summa, meis. nunc tempus, amici,
  15. quorum ego manantes oculos et saucia tersi
  16. pectora: reddite opem. saevas exsolvite grates.
  17. nimirum cum vestra modis ego funera maestis [*]()
  18. increpitans: ‘qui damna doles aliena, repone
  19. infelix lacrimas et tristia carmina serva.’
  20. verum erat: absumptae vires et copia fandi
  21. nulla mihi, dignumque nihil mens fulmine tanto
  22. repperit: inferior vox omnis et omnia sordent
  23. [*](modos et s: m M. )[*](verba M: acerba Phillimore. )[*](lyrae vis Krohn: ly . . M: lyra vox Davies. Most edd. punctuate after molior: Phillimore lyra: satis est. )[*](nudare Markland: laudare M. )[*]( vestra modis maestis Klotz (but in his edition he follows M): vestra domus maestus M. Baehrens recognized lacuna after 46, so all edd. )
  24. verba, ignosce, puer: tu me caligine maesta
  25. obruis. a! durus,[*]() viso si vulnere carae
  26. coniugis invenit caneret quod Thracius Orpheus
  27. dulce sibi, si busta Lini complexus Apollo
  28. non tacuit, nimius fortasse avidusque doloris
  29. dicor et in lacrimis iustum excessisse pudorem?
  30. quisnam autem gemitus lamentaque nostra reprendis 2?
  31. o nimium felix, nimium crudelis et expers
  32. imperii, Fortuna, tui, qui dicere legem