Institutio Oratoria

Quintilian

Quintilian. Institutio Oratoria, Volume 1-4. Butler, Harold Edgeworth, editor. Cambridge, Mass; London: Harvard University Press, William Heinemann Ltd., 1920-1922.

at id, quod contra est, raro audeat quis, nisi poeta:

  1. iam proximus ardet Ucalegon.
Nisi forte hoc potius est, a possessore quod possidetur, ut hominem devorari, cuius patrimonium consumatur. quo modo fiunt innumerabiles species.

huius enim sunt generis, cum ab Hannibale caesa apud Cannas sexaginta milia dicimus, et carmina Vergilii Vergilium ;

v7-9 p.316
venisse commeatus, qui adferantur; sacrilegium deprehensum, non sacrilegum; armorum scientiam habere, non artis.

illud quoque et poetis et oratoribus frequens, quo id, quod efficit, ex eo, quod efficitur, ostendimus. nam et carminum auctores,

  1. pallida mors aequo pulsat pede pauperum tabernas,
et
  1. pallentesque habitant morbi tristisque senectus,
et orator praecipitem iram, hilarem adolescentiam, segne otium dicet.

est etiam huic tropo quaedam cum synecdoche vicinia. nam , cum dico vultus hominis pro vultu, dico pluraliter quod singulare est; sed non id ago, ut unum ex multis intelligatur (nam id est manifestum), sed nomen immuto [*]( immuto, early edd.: malta, MSS. ) ; et cum aurata tecta aurea, pusillum a vero discedo, quia non est nisi [*]( nisi added by Badius. ) pars auratura. quae singula persequi minutioris est curae etiam non oratorem instruentibus. antonomasia ,