Fasti

Ovid

Ovid. Ovid's Fasti. Frazer, James George, Sir, editor. Cambridge, MA; London, UK: Harvard University Press, William Heinemann, Ltd., 1931.

  1. et fora Marte suo litigiosa vacent,
  2. quaerere multa libet, sed me sonus aeris acuti
  3. terret et horrendo lotos adunca sono.
  4. da, dea, quem sciter. doctas Cybeleia neptes
  5. vidit et has curae iussit adesse meae.
  6. ‘pandite, mandati memores, Heliconis alumnae,
  7. gaudeat assiduo cur dea Magna sono.’
  8. sic ego, sic Erato (mensis Cythereius illi
  9. cessit, quod teneri nomen amoris habet):
  10. ‘reddita Saturno sors haec erat, optime regum,
  11. a nato sceptris excutiere tuis.’
  12. ille suam metuens, ut quaeque erat edita, prolem
  13. devorat, immersam visceribusque tenet.
  14. saepe Rhea questa est, totiens fecunda nec umquam
  15. mater, et indoluit fertilitate sua.
  16. Iuppiter ortus erat (pro magno teste vetustas
  17. creditur; acceptam parce movere fidem):
  18. veste latens saxum caelesti gutture sedit:
  19. sic genitor fatis decipiendus erat.
  20. ardua iamdudum resonat tinnitibus Ide,