Fasti
Ovid
Ovid. Ovid's Fasti. Frazer, James George, Sir, editor. Cambridge, MA; London, UK: Harvard University Press, William Heinemann, Ltd., 1931.
- Pompilius menses sensit abesse duos,
- sive hoc a Samio doctus, qui posse renasci
- nos putat, Egeria sive monente sua.
- sed tamen errabant etiam nunc tempora, donec
- Caesaris in multis haec quoque cura fuit.
- non haec ille deus tantaeque propaginis auctor
- credidit officiis esse minora suis,
- promissumque sibi voluit praenoscere caelum
- nec deus ignotas hospes inire domos,
- ille moras solis, quibus in sua signa rediret,
- traditur exactis disposuisse notis.
- is decies senos tercentum et quinque diebus
- iunxit et e pleno tempora quinta die.
- hic anni modus est: in lustrum accedere debet,
- quae consummatur partibus, una dies. [*](1. D. K. MAR. NP)
- ‘Si licet occultos monitus audire deorum
- vatibus, ut certe fama licere putat,
- cum sis officiis, Gradive, virilibus aptus,
- dic mihi, matronae cur tua festa colant.’
- sic ego. sic posita dixit mihi casside Mavors,