Metamorphoses

Ovid

Ovid. Die Metamorphosen des P. Ovidius Naso, Volume 1-3. Magnus, Hugo, editor. Gotha, Germany: F.A. Perthes. 1892-1919.

  1. perque novem noctes venerem tactusque viriles
  2. in vetitis numerant. Turba Cenchreis in illa
  3. regis adest coniunx, arcanaque sacra frequentat.
  4. Ergo legitima vacuus dum coniuge lectus,
  5. nacta gravem vino Cinyram male sedula nutrix,
  6. nomine mentito veros exponit amores
  7. et faciem laudat. Quaesitis virginis annis
  8. “par” ait “est Myrrhae.” Quam postquam adducere iussa est
  9. utque domum rediit, “gaude mea” dixit “alumna:
  10. vicimus.” Infelix non toto pectore sentit
  11. laetitiam virgo, praesagaque pectora maerent;
  12. sed tamen et gaudet: tanta est discordia mentis.
  13. Tempus erat, quo cuncta silent, interque triones
  14. flexerat obliquo plaustrum temone Bootes:
  15. ad facinus venit illa suum. Fugit aurea caelo
  16. luna, tegunt nigrae latitantia sidera nubes:
  17. nox caret igne suo. Primus tegis, Icare, vultus
  18. Erigoneque pio sacrata parentis amore.