De Rerum Natura
Lucretius
-
- Qua propter, bene ubi haec confirmata atque locata
- omnia constiterint nobis praeposta parata,
- quod super est, facile hinc ratio reddetur et omnis
- causa pate fiet, quae ferri pelliciat vim.
- Principio fluere e lapide hoc permulta necessest
- semina sive aestum, qui discutit plagis,
- inter qui lapidem ferrumque est cumque locatus.
- hoc ubi inanitur spatium multusque vace fit
- in medio locus, extemplo primordia ferri
- in vacuum prolapsa cadunt coniuncta, fit utque
- anulus ipse sequatur eatque ita corpore toto.
- nec res ulla magis primoribus ex elementis
- indupedita suis arte conexa cohaeret
- quam validi ferri natura et frigidus horror.
- quo minus est mirum, quod dicitur esse alienum,
- corpora si nequeunt e ferro plura coorta
- in vacuum ferri, quin anulus ipse sequatur;
- quod facit et sequitur, donec pervenit ad ipsum
- iam lapidem caecisque in eo compagibus haesit.
- hoc fit idem cunctas in partis; unde vace fit
- cumque locus, sive e transverso sive superne,
- corpora continuo in vacuum vicina feruntur;
- quippe agitantur enim plagis aliunde nec ipsa
- sponte sua sursum possunt consurgere in auras.
- huc accedit item, quare queat id magis esse,
- haec quoque res adiumento motuque iuvatur,
- quod, simul a fronte est anelli rarior
- factus inanitusque locus magis ac vacuatus,
- continuo fit uti qui post est cumque locatus
- a tergo quasi provehat atque propellat.
- semper enim circum positus res verberat ;
- sed tali fit uti propellat tempore ferrum,
- parte quod ex una spatium vacat et capit in se.
- hic, tibi quem memoro, per crebra foramina ferri
- parvas ad partis subtiliter insinuatus
- trudit et inpellit, quasi navem velaque ventus.
- denique res omnes debent in corpore habere
- , quandoquidem raro sunt corpore et
- omnibus est rebus circum datus adpositusque.
- hic igitur, penitus qui in ferrost abditus ,
- sollicito motu semper iactatur eoque
- verberat anellum dubio procul et ciet intus,
- scilicet illo eodem fertur, quo praecipitavit
- iam semel et partem in vacuam conamina sumpsit.
- Fit quoque ut a lapide hoc ferri natura recedat
- inter dum, fugere atque sequi consueta vicissim.
- exultare etiam Samothracia ferrea vidi
- et ramenta simul ferri furere intus ahenis
- in scaphiis, lapis hic Magnes cum subditus esset;
- usque adeo fugere a saxo gestire videtur.
- aere interposito discordia tanta creatur
- propterea quia ni mirum prius aestus ubi aeris
- praecepit ferrique vias possedit apertas,
- posterior lapidis venit aestus et omnia plena
- invenit in ferro neque habet qua tranet ut ante;
- cogitur offensare igitur pulsareque fluctu
- ferrea texta suo; quo pacto respuit ab se
- atque per aes agitat, sine eo quod saepe resorbet.
- Illud in his rebus mirari mitte, quod aestus
- non valet e lapide hoc alias impellere item res.
- pondere enim fretae partim stant, quod genus aurum;
- at partim raro quia sunt cum corpore, ut aestus
- pervolet intactus, nequeunt inpellier usquam,
- lignea materies in quo genere esse videtur.
- interutrasque igitur ferri natura locata
- aeris ubi accepit quaedam corpuscula, tum fit,
- inpellant ut eo Magnesia flumine saxa.
- nec tamen haec ita sunt aliarum rerum aliena,
- ut mihi multa parum genere ex hoc suppeditentur,
- quae memorare queam inter se singlariter apta.
- saxa vides primum sola colescere calce.
- glutine materies taurino iungitur una,
- ut vitio venae tabularum saepius hiscant
- quam laxare queant compages taurea vincla.
- vitigeni latices aquai fontibus audent
- misceri, cum pix nequeat gravis et leve olivom.
- purpureusque colos conchyli iungitur uno
- corpore cum lanae, dirimi qui non queat usquam,
- non si Neptuni fluctu renovare operam des,
- non mare si totum velit eluere omnibus undis.
- denique res auro non aurum copulat una,
- aerique aes plumbo fit uti iungatur ab albo?
- cetera iam quam multa licet reperire! quid ergo?
- nec tibi tam longis opus est ambagibus usquam
- nec me tam multam hic operam consumere par est,
- sed breviter paucis praestat comprendere multa.
- quorum ita texturae ceciderunt mutua contra,
- ut cava conveniant plenis haec illius illa
- huiusque inter se, iunctura haec optima constat.
- est etiam, quasi ut anellis hamisque plicata
- inter se quaedam possint coplata teneri;
- quod magis in lapide hoc fieri ferroque videtur.
- Nunc ratio quae sit morbis aut unde repente
- mortiferam possit cladem conflare coorta
- morbida vis hominum generi pecudumque catervis,
- expediam, primum multarum semina rerum
- esse supra docui quae sint vitalia nobis,
- et contra quae sint morbo mortique necessest
- multa volare; ea cum casu sunt forte coorta
- et perturbarunt caelum, fit morbidus .
- atque ea vis omnis morborum pestilitasque
- aut extrinsecus ut nubes nebulaeque superne
- per caelum veniunt aut ipsa saepe coorta
- de terra surgunt, ubi putorem umida nactast
- intempestivis pluviisque et solibus icta.
- nonne vides etiam caeli novitate et aquarum
- temptari procul a patria qui cumque domoque
- adveniunt ideo quia longe discrepitant res?
- nam quid Brittannis caelum differre putamus,
- et quod in Aegypto est, qua mundi claudicat axis,
- quidve quod in Ponto est differre et Gadibus atque
- usque ad nigra virum percocto saecla colore?
- quae cum quattuor inter se diversa videmus
- quattuor a ventis et caeli partibus esse,
- tum color et facies hominum distare videntur
- largiter et morbi generatim saecla tenere.
- est elephas morbus qui propter flumina Nili
- gignitur Aegypto in media neque praeterea usquam.
- Atthide temptantur gressus oculique in Achaeis
- finibus. inde aliis alius locus est inimicus
- partibus ac membris; varius concinnat id .
- proinde ubi se caelum, quod nobis forte alienum,
- commovet atque inimicus serpere coepit,
- ut nebula ac nubes paulatim repit et omne
- qua graditur conturbat et immutare coactat,
- fit quoque ut, in nostrum cum venit denique caelum,
- corrumpat reddatque sui simile atque alienum.
- haec igitur subito clades nova pestilitasque
- aut in aquas cadit aut fruges persidit in ipsas
- aut alios hominum pastus pecudumque cibatus,
- aut etiam suspensa manet vis in ipso
- et, cum spirantes mixtas hinc ducimus auras,
- illa quoque in corpus pariter sorbere necessest.
- consimili ratione venit bubus quoque saepe
- pestilitas et iam pigris balantibus aegror.
- nec refert utrum nos in loca deveniamus
- nobis adversa et caeli mutemus amictum,
- an caelum nobis ultro natura corumptum
- deferat aut aliquid quo non consuevimus uti,
- quod nos adventu possit temptare recenti.
- Haec ratio quondam morborum et mortifer aestus
- finibus in Cecropis funestos reddidit agros
- vastavitque vias, exhausit civibus urbem.
- nam penitus veniens Aegypti finibus ortus,
- permensus multum camposque natantis,
- incubuit tandem populo Pandionis omni.
- inde catervatim morbo mortique dabantur.
- principio caput incensum fervore gerebant
- et duplicis oculos suffusa luce rubentes.
- sudabant etiam fauces intrinsecus atrae
- sanguine et ulceribus vocis via saepta coibat
- atque animi interpres manabat lingua cruore
- debilitata malis, motu gravis, aspera tactu.
- inde ubi per fauces pectus complerat et ipsum
- morbida vis in cor maestum confluxerat aegris,
- omnia tum vero vitai claustra lababant.
- spiritus ore foras taetrum volvebat odorem,
- rancida quo perolent proiecta cadavera ritu.
- atque animi prorsum tum vires totius, omne
- languebat corpus leti iam limine in ipso.
- intolerabilibusque malis erat anxius angor
- adsidue comes et gemitu commixta querella,
- singultusque frequens noctem per saepe diemque
- corripere adsidue nervos et membra coactans
- dissoluebat eos, defessos ante, fatigans.