De Rerum Natura
Lucretius
-
- ex alioque alius lapidis vim vinclaque noscit;
- usque adeo permananter vis pervalet eius.
- Hoc genus in rebus firmandumst multa prius quam
- ipsius rei rationem reddere possis,
- et nimium longis ambagibus est adeundum;
- quo magis attentas auris animumque reposco.
- Principio omnibus ab rebus, quas cumque videmus,
- perpetuo fluere ac mitti spargique necessest
- corpora quae feriant oculos visumque lacessant.
- perpetuoque fluunt certis ab rebus odores;
- frigus ut a fluviis, calor a sole, aestus ab undis
- aequoris, exesor moerorum, litora propter;
- nec varii cessant sonitus manare per auras;
- denique in os salsi venit umor saepe saporis,
- cum mare versamur propter, dilutaque contra
- cum tuimur misceri absinthia, tangit amaror.
- usque adeo omnibus ab rebus res quaeque fluenter
- fertur et in cunctas dimittitur undique partis
- nec mora nec requies interdatur ulla fluendi,
- perpetuo quoniam sentimus et omnia semper
- cernere odorari licet et sentire sonare.
- Nunc omnis repetam quam raro corpore sint res
- commemorare; quod in primo quoque carmine claret.
- quippe etenim, quamquam multas hoc pertinet ad res
- noscere, cum primis hanc ad rem protinus ipsam,
- qua de disserere adgredior, firmare necessest
- nil esse in promptu nisi mixtum corpus inani.
- principio fit ut in speluncis saxa superna
- sudent umore et guttis manantibus stillent.
- manat item nobis e toto corpore sudor,
- crescit barba pilique per omnia membra, per artus.
- diditur in venas cibus omnis, auget alitque
- corporis extremas quoque partis unguiculosque.
- frigus item transire per aes calidumque vaporem
- sentimus, sentimus item transire per aurum
- atque per argentum, cum pocula plena tenemus.
- denique per dissaepta domorum saxea voces
- pervolitant, permanat odor frigusque vaposque
- ignis, qui ferri quoque vim penetrare ,
- denique qua circum caeli lorica ,
- morbida visque simul, cum extrinsecus insinuatur;
- et tempestate in terra caeloque coorta
- in caelum terrasque remotae iure facessunt;
- quandoquidem nihil est nisi raro corpore nexum.
- Huc accedit uti non omnia, quae iaciuntur
- corpora cumque ab rebus, eodem praedita sensu
- atque eodem pacto rebus sint omnibus apta.
- principio terram sol excoquit et facit are,
- at glaciem dissolvit et altis montibus altas
- extructasque nives radiis tabescere cogit;
- denique cera lique fit in eius posta vapore.
- ignis item liquidum facit aes aurumque resolvit,
- at coria et carnem trahit et conducit in unum.
- umor aquae porro ferrum condurat ab igni,
- at coria et carnem mollit durata calore.
- barbigeras oleaster eo iuvat usque capellas,
- effluat ambrosias quasi vero et nectare tinctus;
- qua nihil est homini quod amarius fronde acida extet.
- denique amaracinum fugitat sus et timet omne
- unguentum; nam saetigeris subus acre venenumst;
- quod nos inter dum tam quam recreare videtur.
- at contra nobis caenum taeterrima cum sit
- spurcities, eadem subus haec iucunda videtur,
- insatiabiliter toti ut volvantur ibidem.
- Hoc etiam super est, ipsa quam dicere de re
- adgredior, quod dicendum prius esse videtur.
- multa foramina cum variis sint reddita rebus,
- dissimili inter se natura praedita debent
- esse et habere suam naturam quaeque viasque.
- quippe etenim varii sensus animantibus insunt,
- quorum quisque suam proprie rem percipit in se;
- nam penetrare alio sonitus alioque saporem
- cernimus e sucis, alio nidoris odores.
- scilicet id fieri cogit natura viarum
- multimodis varians, ut paulo ostendimus ante.
- praeterea manare aliud per saxa videtur,
- atque aliud lignis, aliud transire per aurum,
- argentoque foras aliud vitroque meare;
- nam fluere hac species, illac calor ire videtur,
- atque aliis aliud citius transmittere eadem.
- scilicet id fieri cogit natura viarum
- multimodis varians, ut paulo ostendimus ante,
- propter dissimilem naturam textaque rerum.
- Qua propter, bene ubi haec confirmata atque locata
- omnia constiterint nobis praeposta parata,
- quod super est, facile hinc ratio reddetur et omnis
- causa pate fiet, quae ferri pelliciat vim.
- Principio fluere e lapide hoc permulta necessest
- semina sive aestum, qui discutit plagis,
- inter qui lapidem ferrumque est cumque locatus.
- hoc ubi inanitur spatium multusque vace fit
- in medio locus, extemplo primordia ferri
- in vacuum prolapsa cadunt coniuncta, fit utque
- anulus ipse sequatur eatque ita corpore toto.
- nec res ulla magis primoribus ex elementis
- indupedita suis arte conexa cohaeret
- quam validi ferri natura et frigidus horror.
- quo minus est mirum, quod dicitur esse alienum,
- corpora si nequeunt e ferro plura coorta
- in vacuum ferri, quin anulus ipse sequatur;
- quod facit et sequitur, donec pervenit ad ipsum
- iam lapidem caecisque in eo compagibus haesit.
- hoc fit idem cunctas in partis; unde vace fit
- cumque locus, sive e transverso sive superne,
- corpora continuo in vacuum vicina feruntur;
- quippe agitantur enim plagis aliunde nec ipsa
- sponte sua sursum possunt consurgere in auras.
- huc accedit item, quare queat id magis esse,
- haec quoque res adiumento motuque iuvatur,
- quod, simul a fronte est anelli rarior
- factus inanitusque locus magis ac vacuatus,
- continuo fit uti qui post est cumque locatus
- a tergo quasi provehat atque propellat.
- semper enim circum positus res verberat ;
- sed tali fit uti propellat tempore ferrum,
- parte quod ex una spatium vacat et capit in se.
- hic, tibi quem memoro, per crebra foramina ferri
- parvas ad partis subtiliter insinuatus
- trudit et inpellit, quasi navem velaque ventus.
- denique res omnes debent in corpore habere
- , quandoquidem raro sunt corpore et
- omnibus est rebus circum datus adpositusque.
- hic igitur, penitus qui in ferrost abditus ,
- sollicito motu semper iactatur eoque