De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. ni mirum quia sunt multarum semina rerum
  2. et satis haec tellus morbi caelumque mali fert,
  3. unde queat vis immensi procrescere morbi.
  4. sic igitur toti caelo terraeque putandumst
  5. ex infinito satis omnia suppeditare,
  6. unde repente queat tellus concussa moveri
  7. perque mare ac terras rapidus percurrere turbo,
  8. ignis abundare Aetnaeus, flammescere caelum;
  9. id quoque enim fit et ardescunt caelestia templa
  10. et tempestates pluviae graviore coortu
  11. sunt, ubi forte ita se tetulerunt semina aquarum.
  12. 'at nimis est ingens incendi turbidus ardor.'
  13. scilicet et fluvius qui visus maximus ei,
  14. qui non ante aliquem maiorem vidit, et ingens
  15. arbor homoque videtur et omnia de genere omni
  16. maxima quae vidit quisque, haec ingentia fingit,
  17. cum tamen omnia cum caelo terraque marique
  18. nil sint ad summam summai totius omnem.
  19. Nunc tamen illa modis quibus inritata repente
  20. flamma foras vastis Aetnae fornacibus efflet,
  21. expediam. primum totius subcava montis
  22. est natura fere silicum suffulta cavernis.
  23. omnibus est porro in speluncis ventus et .
  24. ventus enim fit, ubi est agitando percitus .
  25. hic ubi percaluit cale fecitque omnia circum