De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. corporibus, cui nil omnino obsistere possit.
  2. transit enim validum fulmen per saepta domorum
  3. clamor ut ac voces, transit per saxa, per aera
  4. et liquidum puncto facit aes in tempore et aurum.
  5. curat item vasis integris vina repente
  6. diffugiant, quia ni mirum facile omnia circum
  7. conlaxat rareque facit lateramina vasis
  8. adveniens calor eius et insinuatus in ipsum
  9. mobiliter soluens differt primordia vini.
  10. quod solis vapor aetatem non posse videtur
  11. efficere usque adeo pollens fervore corusco.
  12. tanto mobilior vis et dominantior haec est.
  13. Nunc ea quo pacto gignantur et impete tanto
  14. fiant ut possint ictu discludere turris,
  15. disturbare domos, avellere tigna trabesque
  16. et monimenta virum commoliri atque ciere,
  17. exanimare homines, pecudes prosternere passim,
  18. cetera de genere hoc qua vi facere omnia possint,
  19. expediam neque te in promissis plura morabor.
  20. Fulmina gignier e crassis alteque putandumst
  21. nubibus extructis; nam caelo nulla sereno
  22. nec leviter densis mittuntur nubibus umquam.
  23. nam dubio procul hoc fieri manifesta docet res;
  24. quod tunc per totum concrescunt nubes,
  25. undique uti tenebras omnis Acherunta reamur
  26. liquisse et magnas caeli complesse cavernas,
  27. adeo tetra nimborum nocte coorta
  28. inpendent atrae formidinis ora superne,
  29. cum commoliri tempestas fulmina coeptat.
  30. praeterea persaepe niger quoque per mare nimbus,
  31. ut picis e caelo demissum flumen, in undas
  32. sic cadit effertus tenebris procul et trahit atram
  33. fulminibus gravidam tempestatem atque procellis,
  34. ignibus ac ventis cum primis ipse repletus,
  35. in terra quoque ut horrescant ac tecta requirant.
  36. sic igitur supera nostrum caput esse putandumst
  37. tempestatem altam; neque enim caligine tanta
  38. obruerent terras, nisi inaedificata superne
  39. multa forent multis exempto nubila sole;
  40. nec tanto possent venientes opprimere imbri,
  41. flumina abundare ut facerent camposque natare,
  42. si non extructis foret alte nubibus aether.
  43. hic igitur ventis atque ignibus omnia plena
  44. sunt; ideo passim fremitus et fulgura fiunt.
  45. quippe etenim supra docui permulta vaporis
  46. semina habere cavas nubes et multa necessest
  47. concipere ex solis radiis ardoreque eorum.
  48. hoc ubi ventus eas idem qui cogit in unum
  49. forte locum quemvis, expressit multa vaporis
  50. semina seque simul cum eo commiscuit igni,
  51. insinuatus ibi vortex versatur in arto
  52. et calidis acuit fulmen fornacibus intus;
  53. nam duplici ratione accenditur: ipse sua cum
  54. mobilitate calescit et e contagibus ignis.
  55. inde ubi percaluit venti vis et gravis ignis
  56. impetus incessit, maturum tum quasi fulmen
  57. perscindit subito nubem ferturque coruscis
  58. omnia luminibus lustrans loca percitus ardor.
  59. quem gravis insequitur sonitus, displosa repente
  60. opprimere ut caeli videantur templa superne.
  61. inde tremor terras graviter pertemptat et altum
  62. murmura percurrunt caelum; nam tota fere tum
  63. tempestas concussa tremit fremitusque moventur.
  64. quo de concussu sequitur gravis imber et uber,
  65. omnis uti videatur in imbrem vertier aether
  66. atque ita praecipitans ad diluviem revocare;
  67. tantus discidio nubis ventique procella
  68. mittitur, ardenti sonitus cum provolat ictu.
  69. Est etiam cum vis extrinsecus incita venti
  70. incidit in validam maturo culmine nubem;
  71. quam cum perscidit, extemplo cadit igneus ille
  72. vertex, quem patrio vocitamus nomine fulmen.
  73. hoc fit idem in partis alias, quo cumque tulit vis.
  74. Fit quoque ut inter dum venti vis missa sine igni
  75. igniscat tamen in spatio longoque meatu,
  76. dum venit amittens in cursu corpora quaedam
  77. grandia, quae nequeunt pariter penetrare per auras,
  78. atque alia ex ipso conradens portat
  79. parvola, quae faciunt ignem commixta volando;
  80. non alia longe ratione ac plumbea saepe
  81. fervida fit glans in cursu, cum multa rigoris
  82. corpora dimittens ignem concepit in auris.
  83. Fit quoque ut ipsius plagae vis excitet ignem,
  84. frigida cum venti pepulit vis missa sine igni,
  85. ni mirum quia, cum vehementi perculit ictu,
  86. confluere ex ipso possunt elementa vaporis
  87. et simul ex illa quae tum res excipit ictum;
  88. ut, lapidem ferro cum caedimus, evolat ignis,
  89. nec, quod frigida vis ferrist, hoc setius illi
  90. semina concurrunt calidi fulgoris ad ictum.
  91. sic igitur quoque res accendi fulmine debet,
  92. opportuna fuit si forte et idonea flammis.
  93. nec temere omnino plane vis frigida venti
  94. esse potest, ea quae tanta vi missa supernest,
  95. quin, prius in cursu si non accenditur igni,
  96. at tepefacta tamen veniat commixta calore.
  97. Mobilitas autem fit fulminis et gravis ictus
  98. et celeri ferme percurrunt fulmina lapsu,
  99. nubibus ipsa quod omnino prius incita se vis
  100. colligit et magnum conamen sumit eundi,
  101. inde ubi non potuit nubes capere inpetis auctum,
  102. exprimitur vis atque ideo volat impete miro,
  103. ut validis quae de tormentis missa feruntur.
  104. Adde quod e parvis et levibus est elementis,
  105. nec facilest tali naturae obsistere quicquam;
  106. inter enim fugit ac penetrat per rara viarum,