De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. divitiis homines et honore et laude potentis
  2. affluere atque bona gnatorum excellere fama,
  3. nec minus esse domi cuiquam tamen anxia cordi,
  4. atque animi ingratis vitam vexare sine ulla
  5. pausa atque infestis cogi saevire querellis,
  6. intellegit ibi vitium vas efficere ipsum
  7. omniaque illius vitio corrumpier intus,
  8. quae conlata foris et commoda cumque venirent;
  9. partim quod fluxum pertusumque esse videbat,
  10. ut nulla posset ratione explerier umquam,
  11. partim quod taetro quasi conspurcare sapore
  12. omnia cernebat, quae cumque receperat, intus.
  13. veridicis igitur purgavit pectora dictis
  14. et finem statuit cuppedinis atque timoris
  15. exposuitque bonum summum, quo tendimus omnes,
  16. quid foret, atque viam monstravit, tramite parvo
  17. qua possemus ad id recto contendere cursu,
  18. quidve mali foret in rebus mortalibus passim,
  19. quod fieret naturali varieque volaret
  20. seu casu seu vi, quod sic natura parasset,