De Rerum Natura
Lucretius
-
- et fragilis sonitus chartarum commeditatur;
- id quoque enim genus in tonitru cognoscere possis,
- aut ubi suspensam vestem chartasque volantis
- verberibus venti versant planguntque per auras.
- fit quoque enim inter dum ut non tam concurrere nubes
- frontibus adversis possint quam de latere ire
- diverso motu radentes corpora tractim,
- aridus unde auris terget sonus ille diuque
- ducitur, exierunt donec regionibus artis.
- Hoc etiam pacto tonitru concussa videntur
- omnia saepe gravi tremere et divolsa repente
- maxima dissiluisse capacis moenia mundi,
- cum subito validi venti conlecta procella
- nubibus intorsit sese conclusaque ibidem
- turbine versanti magis ac magis undique nubem
- cogit uti fiat spisso cava corpore circum,
- post ubi conminuit vis eius et impetus acer,
- tum perterricrepo sonitu dat scissa fragorem.
- nec mirum, cum plena animae vensicula parva
- saepe haud dat parvum sonitum displosa repente.