De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. proinde ubi se caelum, quod nobis forte alienum,
  2. commovet atque inimicus serpere coepit,
  3. ut nebula ac nubes paulatim repit et omne
  4. qua graditur conturbat et immutare coactat,
  5. fit quoque ut, in nostrum cum venit denique caelum,
  6. corrumpat reddatque sui simile atque alienum.
  7. haec igitur subito clades nova pestilitasque
  8. aut in aquas cadit aut fruges persidit in ipsas
  9. aut alios hominum pastus pecudumque cibatus,
  10. aut etiam suspensa manet vis in ipso
  11. et, cum spirantes mixtas hinc ducimus auras,
  12. illa quoque in corpus pariter sorbere necessest.
  13. consimili ratione venit bubus quoque saepe
  14. pestilitas et iam pigris balantibus aegror.
  15. nec refert utrum nos in loca deveniamus
  16. nobis adversa et caeli mutemus amictum,
  17. an caelum nobis ultro natura corumptum
  18. deferat aut aliquid quo non consuevimus uti,
  19. quod nos adventu possit temptare recenti.
  20. Haec ratio quondam morborum et mortifer aestus
  21. finibus in Cecropis funestos reddidit agros
  22. vastavitque vias, exhausit civibus urbem.
  23. nam penitus veniens Aegypti finibus ortus,
  24. permensus multum camposque natantis,
  25. incubuit tandem populo Pandionis omni.
  26. inde catervatim morbo mortique dabantur.
  27. principio caput incensum fervore gerebant
  28. et duplicis oculos suffusa luce rubentes.
  29. sudabant etiam fauces intrinsecus atrae
  30. sanguine et ulceribus vocis via saepta coibat
  31. atque animi interpres manabat lingua cruore
  32. debilitata malis, motu gravis, aspera tactu.
  33. inde ubi per fauces pectus complerat et ipsum
  34. morbida vis in cor maestum confluxerat aegris,
  35. omnia tum vero vitai claustra lababant.
  36. spiritus ore foras taetrum volvebat odorem,
  37. rancida quo perolent proiecta cadavera ritu.
  38. atque animi prorsum tum vires totius, omne
  39. languebat corpus leti iam limine in ipso.
  40. intolerabilibusque malis erat anxius angor
  41. adsidue comes et gemitu commixta querella,
  42. singultusque frequens noctem per saepe diemque