De Rerum Natura
Lucretius
-
- et quibus ille modis divom metus insinuarit
- pectora, terrarum qui in orbi sancta tuetur
- fana lacus lucos aras simulacraque divom.
- praeterea solis cursus lunaeque meatus
- expediam qua vi flectat natura gubernans;
- ne forte haec inter caelum terramque reamur
- libera sponte sua cursus lustrare perennis,
- morigera ad fruges augendas atque animantis,
- neve aliqua divom volvi ratione putemus.
- nam bene qui didicere deos securum agere aevom,
- si tamen interea mirantur qua ratione
- quaeque geri possint, praesertim rebus in illis
- quae supera caput aetheriis cernuntur in oris,
- rursus in antiquas referuntur religiones
- et dominos acris adsciscunt, omnia posse
- quos miseri credunt, ignari quid queat esse,
- quid nequeat, finita potestas denique cuique
- qua nam sit ratione atque alte terminus haerens.
- Quod super est, ne te in promissis plura moremur,
- principio maria ac terras caelumque tuere;
- quorum naturam triplicem, tria corpora, Memmi,
- tris species tam dissimilis, tria talia texta,
- una dies dabit exitio, multosque per annos
- sustentata ruet moles et machina mundi.
- nec me animi fallit quam res nova miraque menti
- accidat exitium caeli terraeque futurum,
- et quam difficile id mihi sit pervincere dictis;
- ut fit ubi insolitam rem adportes auribus ante
- nec tamen hanc possis oculorum subdere visu
- nec iacere indu manus, via qua munita fidei
- proxima fert humanum in pectus templaque mentis.
- sed tamen effabor. dictis dabit ipsa fidem res
- forsitan et graviter terrarum motibus ortis
- omnia conquassari in parvo tempore cernes.
- quod procul a nobis flectat fortuna gubernans,
- et ratio potius quam res persuadeat ipsa
- succidere horrisono posse omnia victa fragore.
- Qua prius adgrediar quam de re fundere fata
- sanctius et multo certa ratione magis quam
- Pythia quae tripode a Phoebi lauroque profatur,
- multa tibi expediam doctis solacia dictis;
- religione refrenatus ne forte rearis
- terras et solem et caelum, mare sidera lunam,
- corpore divino debere aeterna manere,
- proptereaque putes ritu par esse Gigantum
- pendere eos poenas inmani pro scelere omnis,
- qui ratione sua disturbent moenia mundi
- praeclarumque velint caeli restinguere solem
- inmortalia mortali sermone notantes;