De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quae procul usque adeo divino a numine distent
  2. inque deum numero quae sint indigna videri,
  3. notitiam potius praebere ut posse putentur
  4. quid sit vitali motu sensuque remotum.
  5. quippe etenim non est, cum quovis corpore ut esse
  6. posse animi natura putetur consiliumque.
  7. sicut in aethere non arbor, non aequore salso
  8. nubes esse queunt neque pisces vivere in arvis
  9. nec cruor in lignis neque saxis sucus inesse,
  10. certum ac dispositumst ubi quicquid crescat et insit,
  11. sic animi natura nequit sine corpore oriri
  12. sola neque a nervis et sanguine longius esse.
  13. quod si posset enim, multo prius ipsa animi vis
  14. in capite aut umeris aut imis calcibus esse
  15. posset et innasci quavis in parte soleret,
  16. tandem in eodem homine atque in eodem vase manere.
  17. quod quoniam nostro quoque constat corpore certum
  18. dispositumque videtur ubi esse et crescere possit
  19. seorsum anima atque animus, tanto magis infitiandum
  20. totum posse extra corpus formamque animalem
  21. putribus in glebis terrarum aut solis in igni
  22. aut in aqua durare aut altis aetheris oris.
  23. haud igitur constant divino praedita sensu,
  24. quandoquidem nequeunt vitaliter esse animata.
  25. Illud item non est ut possis credere, sedes
  26. esse deum sanctas in mundi partibus ullis.
  27. tenvis enim natura deum longeque remota
  28. sensibus ab nostris animi vix mente videtur;
  29. quae quoniam manuum tactum suffugit et ictum,
  30. tactile nil nobis quod sit contingere debet;
  31. tangere enim non quit quod tangi non licet ipsum.
  32. quare etiam sedes quoque nostris sedibus esse
  33. dissimiles debent, tenues de corpore eorum;
  34. quae tibi posterius largo sermone probabo.
  35. Dicere porro hominum causa voluisse parare
  36. praeclaram mundi naturam proptereaque
  37. adlaudabile opus divom laudare decere
  38. aeternumque putare atque inmortale futurum,
  39. nec fas esse, deum quod sit ratione vetusta
  40. gentibus humanis fundatum perpetuo aevo,
  41. sollicitare suis ulla vi ex sedibus umquam
  42. nec verbis vexare et ab imo evertere summa,
  43. cetera de genere hoc adfingere et addere, Memmi,
  44. desiperest. quid enim inmortalibus atque beatis
  45. gratia nostra queat largirier emolumenti,
  46. ut nostra quicquam causa gerere adgrediantur?
  47. quidve novi potuit tanto post ante quietos
  48. inlicere ut cuperent vitam mutare priorem?
  49. nam gaudere novis rebus debere videtur