De Rerum Natura
Lucretius
-
- coniunctus terris et nobis est animi vis?
- Nec nimio solis maior rota nec minor ardor
- esse potest, nostris quam sensibus esse videtur.
- nam quibus e spatiis cumque ignes lumina possunt
- adiicere et calidum membris adflare vaporem,
- nil magnis intervallis de corpore libant
- flammarum, nihil ad speciem est contractior ignis.
- proinde, calor quoniam solis lumenque profusum
- perveniunt nostros ad sensus et loca fulgent,
- forma quoque hinc solis debet filumque videri,
- nil adeo ut possis plus aut minus addere vere.
- perveniunt nostros ad sensus et loca fulgent
- lunaque sive notho fertur loca lumine lustrans,
- sive suam proprio iactat de corpore lucem,
- quidquid id est, nihilo fertur maiore figura
- quam, nostris oculis qua cernimus, esse videtur.
- nam prius omnia, quae longe semota tuemur
- per multum, specie confusa videntur
- quam minui filum. quapropter luna necesse est,
- quandoquidem claram speciem certamque figuram
- praebet, ut est oris extremis cumque notata,
- quanta quoquest, tanta hinc nobis videatur in alto.
- postremo quos cumque vides hinc aetheris ignes,
- scire licet perquam pauxillo posse minores
- esse vel exigua maioris parte brevique.
- quandoquidem quos cumque in terris cernimus ignes,
- dum tremor et clarus dum cernitur ardor eorum,
- perparvom quiddam inter dum mutare videntur
- alteram utram in partem filum, quo longius absunt.
- Illud item non est mirandum, qua ratione
- tantulus ille queat tantum sol mittere lumen,
- quod maria ac terras omnis caelumque rigando
- compleat et calido perfundat cuncta vapore.
- quanta quoquest tanta hinc nobis videatur in alto
- nam licet hinc mundi patefactum totius unum
- largifluum fontem scatere atque erumpere lumen,
- ex omni mundo quia sic elementa vaporis
- undique conveniunt et sic coniectus eorum
- confluit, ex uno capite hic ut profluat ardor.
- nonne vides etiam quam late parvus aquai
- prata riget fons inter dum campisque redundet?
- est etiam quoque uti non magno solis ab igni
- percipiat calidis fervoribus ardor,
- opportunus ita est si forte et idoneus ,
- ut queat accendi parvis ardoribus ictus;
- quod genus inter dum segetes stipulamque videmus
- accidere ex una scintilla incendia passim.
- forsitan et rosea sol alte lampade lucens
- possideat multum caecis fervoribus ignem